- مقدمه ناشر 1
- اشاره 3
- مفهوم شعائر 3
- تنوع شعائر 5
- بررسی ادلّه رجحان 6
- توضیح 6
- الف - آیات شعائر 6
- ب - آیات مشابه 8
- واگذاری تطبیق به عرف 11
- اشاره 13
- پاسخ به شبهات 13
- 1 - ضرورت جعل از جانب شارع!! 13
- پاسخ 13
- 2 - لزوم تفویض شریعت 14
- پاسخ 14
- 3 - لزوم تحلیل حرام و تحریم حلال!! 15
- پاسخ 15
- 4 - بازی با مسلّمات شریعت!! 16
- پاسخ 16
- پاسخ 17
- 5 - تعمیم به تمام موارد 17
- 6 - هتک حرمت مبانی اسلام و ارکان شریعت!! 18
- پاسخ 18
- 8 - به استهزا کشانده شدن شریعت!! 19
- پاسخ 19
- پاسخ 20
- برپایی مراسم جشن 21
- فتاوای وهابیان 21
- برپایی جشن، مظهر حبّ و بغض 23
- 1 - خداوند 23
- توضیح 23
- وجوب محبّت 23
- اشاره 23
- 2 - رسول خداصلی الله علیه وآله 24
- عوامل لزوم حبّ آل رسول علیهم السلام 25
- برپایی مراسم از دیدگاه قرآن 28
- اشاره 28
- ب) صفا و مروه 29
- الف) مقام ابراهیم علیه السلام 29
- ج) فدیه 30
- د) رمی جمرات 31
- برپایی مراسم از دیدگاه احادیث 36
- فواید برپایی مراسم 45
- پاسخ 46
- اشاره 46
- بررسی اشکالات وهابیان 46
- اشکال دوم 46
- پاسخ 46
- اشکال اوّل 46
- پاسخ 47
- پاسخ 47
- اشکال چهارم 47
- اشکال سوم 47
- پاسخ 49
- اشکال پنجم 49
- اشکال ششم 50
- پاسخ 50
- تألیفات درباره برپایی مراسم 51
- توضیح 53
- 1 - عزاداری و احیای فرهنگ عاشورا 53
- برخی از شعارهای حسینی 54
- 2 - ارتباط عاطفی امّت با اولیای الهی 55
- 3 - بهره برداری از جوّ معنوی مجالس 56
- 4 - اصلاح و ارشاد جامعه 57
- اشاره 57
- توضیح 58
- عزاداری از مظاهر حبّ و بغض 58
- کسانی که محبّت آن ها واجب است 58
- 1 - خداوند 58
- 3 - آل بیت پیامبرعلیهم السلام 59
- 2 - رسول خداصلی الله علیه وآله 59
- اهل بیت کیانند؟ 60
- دوستی اهل بیت در قرآن کریم 62
- دوستی اهل بیت علیهم السلام در روایات 63
- ادلّه خاص 67
- جلوه های حبّ در زندگی انسان 69
- اشاره 71
- مراتب گریه 71
- توضیح 71
- 1 - گریه ناشی از ارتباط و علاقه 72
- 2 - گریه ناشی از عقیده 72
- مراسم عزاداری و افسردگی 73
- 4 - گریه بر مظلوم 73
- اشاره 79
- توضیح 83
- الف - روایات شیعه 83
- ب - روایات اهل سنت 86
- الف - روایات عامه 88
- بررسی ادله مخالفین 88
- اشاره 88
- پاسخ 89
- ب - روایات اهل بیت علیهم السلام 90
- پاسخ 91
- اشاره 95
- ب - روایات عامّه 96
- سلسله کتاب های پیرامون وهابیت 101
1- 129. وسائل الشیعه، ج 2، ص 915.
2- 130. البدایه والنهایه، ج 8، ص 210؛ مقتل الحسین علیه السلام، خوارزمی، ج 2، ص 39.
3- 131. تاریخ طبری، ج 4، ص 319؛ کامل ابن اثیر، ج 4، ص 59؛ ارشاد مفید، ج 2، ص 94.
3 - از جمله ادله عدم حرمت بر سینه و صورت زدن در سوگ انبیا و اوصیا و فرزندان انبیا، خصوصاً کسانی که بر روی زمین هیچ کس مثل آنان نبوده است، روایتی است که احمد و دیگران به سند صحیح از عایشه نقل کرده اند که گفت: «... رسول خداصلی الله علیه وآله قبض روح شد[...(1)]، آنگاه سر او را بر بالشتی قرار دادم. در این هنگام من با زنان برخواسته و به خود زده و من به صورت خود می زدم...».(2)
محمّد سلیم اسد درباره سند این حدیث می گوید: «این سند صحیح است».(3)
4 - مجرد زدن انسان به خودش در مصیبتی که به او وارد شده، دلیلی بر حرمت آن نیست؛ زیرا احمد بن حنبل به سند خود از ابو هریره نقل کرده که شخصی اعرابی نزد رسول خداصلی الله علیه وآله آمد و شروع به زدن به صورت خود کرد و موی خود را می کند و می گفت: من خودم را هلاک شده می بینم. رسول خداصلی الله علیه وآله به او فرمود: چه چیز تو را هلاک نموده است؟! او گفت من در ماه رمضان با همسر خود جماع کردم! حضرت به او فرمود: آیا می توانی یک بنده آزاد کنی؟.(4)
در این حدیث مشاهده می کنیم که پیامبرصلی الله علیه وآله بر این کار او اعتراض نکرد و او را از زدن به صورت و کندن مو نهی ننمود.