سوگنامه فدک صفحه 116

ابوسعید خدری گوید: چون آیه‌ی مزبور فرود آمد رسول خدا فاطمه علیهاالسلام را طلبید و فرمود: این فدک از آن تو و فرزندانت در پس مرگت.

سید بن طاوس در کتاب «سعد السعود» از تفسیر محمد بن عباس بن علی بن مروان نقل می‌کند که او گفته است که حدیث فدک را بیست نفر از بزرگان اهل حدیث نقل کرده‌اند که یکی از آنها از جهت سند به عطیه‌ی عوفی می‌رسد.

البته روایات در این باب بیش از آنست که ما یادآور گشتیم؛ اما خواننده‌ی متتبع را همین روایات بس است که دریابد فدک و بخشیدن آن از جانب پیامبر خدا به فاطمه‌ی زهرا علیهاالسلام از مسلمات می‌باشد و به طوری که در روایتی از روایات سابق الذکر بیان گردید سه سال پیش از وفات پیامبر به ملکیت فاطمه‌ی زهرا علیهاالسلام درآمد. اما پس از وفات رحمه للعالمین و اجتماع گروهی شیطانی در سقیفه‌ی بنی‌ساعده و تعیین ابوبکر به خلافت، فدک از زهرا علیهاالسلام غصب گردید و شد آنچه که باید بشود.

ما برای اینکه خواننده‌ی عزیز در این مسأله با بصیرت کامل وارد شود قضیه را از ابتدای رحلت پیامبر خدا پی می‌گیریم. سپس در پیرامون آن که چرا غصب شد و مقصود چه بود و چه آثاری بر این عمل مترتب گشت؟ سخن خواهیم راند.

فدک در بعد رسول خدا

جیش اسامه

بنا بر اتفاق تمامی مورخین، پیامبر اسلام هنگامی که در بستر افتاده بود جیش اسامه را فرمان حرکت به سوی شام داد و تمامی مهاجرین و انصار را غیر از امیرالمؤمنین مأمور ساخت که تحت لوای اسامه حرکت کنند و از مدینه خارج شوند.

پیامبر خدا اسامه بن زید بن حارثه را که جوانی نورس در حدود بیست ساله بود بر تمام مسلمین امیر ساخت و مکرر می‌فرمود: