سوگنامه فدک صفحه 224

مدارک خطبه فدکیه

این خطبه را- با اختلاف در رعایت کلمات و ترتیب متن- علمای فریقین ذکر کرده‌اند. کهنترین سند که در دست است کتاب «بلاغات النساء» ابوالفضل احمد بن ابی‌طاهر مروزی، معروف به ابن طیفور، (204- 280 ق) است (چاپ بیروت: ص 23- 24).او سند روایت خود را اینگونه ذکر می‌کند: «و قد حدث بن علوان، ان عطیه العوفی، أنه سمع عبدالله بن الحسن یذکره عن أبیه». (ص 12)

و در ص 14 طریق دیگر را ذکر می‌کند، «حدثنی جعفر بن محمد رجل من اهل دیار مصر لقیته بالرافقه، قال: حدثنی أبی، قال أخبرنا موسی بن عیسی، قال: اخبرنا عبدالله بن یونس، قال: اخبرنا جعفرالاحمر، عن زید بن علی- رحمته الله علیه- عن عمته زینب بنت الحسین علیهماالسلام».

و اما دیگر منابع:

الف) عامه:

1- علی بن حسین مسعودی- مورخ نامی- (حدود 280- 345 ق): مروج الذهب و معادن الجوهر، ج 2: ص 311 (اشاره‌ای به این خطبه دارد).

2)ابن اثیر (544- 606 ق): النهایه، ج 4: ص 273. در ماده‌ی «لمه».

3- ابن ابی‌الحدید معتزلی (586- 656 ق): شرح نهج‌البلاغه، ج 16: صص 252 و 249 و 210. ابن ابی‌الحدید به سه طریق این حدیث را نقل می‌کند: (1) سید مرتضی، از ابوعبدالله مرزبانی، از علی بن هارون، از عبیدالله بن احمد بن ابی‌طاهر، از پدرش، از حسین بن زید بن علی بن الحسین بن علی بن أبی