سوگنامه فدک صفحه 276

این معنی اشاره کرده است:

صبح سعادت دمید، یاد صبوحی بخیر

صومعه بر باد رفت، دور بیفتاد و دیر

یار غیور است، و نیست نام و نشانی ز غیر

دم مزنید از مسیح، عذر بخواه از عزیر

خواجه‌ی عالم نهاد تاج رسالت به سر

عرصه‌ی گیتی گرفت از قدمش زیب و فر

ودای بطحای عشق، بارقه‌ی طور شد

سینه‌ی سینای عشق، باز پر از نور شد

یا سر سودای عشق، باز پر از شور شد

یا که ز صبهای عشق، عاقله مخمور شد

خواجه‌ی عالم نهاد تاج رسالت بسر

عرصه‌ی گیتی گرفت از قدمش زیب و فر

کشور توحید را شاه ملک فر رسید

عرصه تجرید را چشمه‌ی خاور رسید

روضه تفرید را لاله‌ی احمر رسید

گلشن امید را نخل شکر بر رسید

خواجه‌ی عالم نهاد تاج رسالت بسر

عرصه‌ی گیتی گرفت از قدمش زیب و فر

روز عنایت رسید ز مبدأ فیض وجود

یا به نهایت رسید، قوس صعود و نزول

یا که به غایب رسید حد کمال وجود

سر ولایت رسید به منتهای شهود

خواجه‌ی عالم نهاد تاج رسالت بسر

عرصه‌ی گیتی گرفت از قدمش زیب و فر