سوگنامه فدک صفحه 322

ندعوا کل اناس بامامهم) [605] (یعنی: روزی که بخواهیم هر کس را به امامش) یعنی به کسی که از او پیروی کرده‌اند».

پس اگر امام بر حق باشد او را امام بر حق و اگر بر باطل باشد او را امام ضلال و باطل می‌گویند که قرآن به هر دو قسم آن اشاره فرموده است. قرآن درباه‌ی امامان به حق می‌فرماید:

1- (قال انی جاعلک للناس اماما...) [606] .

خدا گفت: من تو را پیشوای مردم گردانیدم.

2- (و نرید أن نمن علی الذین استضعفوا فی الأرض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین) [607] .

و ما بر آن هستیم که بر مستضعفان روی زمین نعمت دهیم و آنان را پیشوایان سازیم و وارثان گردانیم.

و از کتاب موسی یعنی تورات که در جرگه‌ی انسانها نمی‌باشد به امام تعبیر شده است:

(... و من قبله کتاب موسی اماما و رحمه...) [608] .

و پیش از این، کتاب موسی که خود پیشوا و رحمتی بوده است.

و درباره‌ی ائمه ضلال می‌فرماید:

1- (و جعلنا هم ائمه یدعون الی النار و یوم القیامه لا ینصرون) [609] .

و آنان را از آن‌گونه پیشوایانی ساختیم که مردم را به آتش دعوت می‌کنند و در روز قیامت کسی یاریشان نکنند.

2- (... فقاتلوا أئمه الکفر انهم لاایمان لهم لعلهم ینتهون) [610] .

با پیشوایان کفر قتال کنید که ایشان را رسم سوگند نگه داشتن نیست، باشد که از