سوگنامه فدک صفحه 328

در روایت دیگر از رسول خدا نقل شده است که فرمود: «للجنه باب یقال له: باب المجاهدین یمضون الیه فاذا هو مفتوح، و هم متقلدون سیوفهم، و الجمع فی الوقف و الملائکه ترحب بهم، قال: فمن ترک الجهاد ألبسه الله ذلا و فقرا فی معشیته، و محقا فی دینه، ان الله أعز امتی بسنابک خلیها، و مراکز رماحها [621] ».

رسول خدا فرمود: در بهشت دری است که به آن «باب المجاهدین» گفته می‌شود که مجاهدین از آن در داخل بهشت می‌شوند. آن در به روی آنان- در حالتی که شمشیرهای ایشان مایل باشد- مفتوح است. آنان در موقف جمع می‌شوند و ملائکه به آنان درود می‌فرستند. پس کسی که ترک جهاد نماید خداوند بر او لباس ذلت می‌پوشاند و او را در زندگی گرفتار فقر و ناداری می‌کند و دینش را از او می‌ستاید. به راستی که خداوند امت مرا به نعلهای اسبان و مراکز نیزه‌ها (این دو موضوع کنایه از جهاد است؛ چون در آن زمان با اسب و نیزه جهاد می‌کردند)عزت بخشید.

امیرالمؤمنین می‌فرماید:

«أما بعد، فان الجهاد باب من أبواب الجنه، فتحه الله لخاصه أولیائه- الی أن قال: - هو لباس التقوی، و درع الله الحصینه، و جنته الوثیقه، فمن ترکه ألبسه الله ثوب الذل، و شمله البلاء... [622] ».

به درستی که جهاد لباس تقوی، و روزه محکم خدا است، و سپری است که مورد اطمینان است. پس کسی که ترک کند آن را خداوند بر او لباس ذلت می‌پوشاند و بلا او را فرامی‌گیرد.

و روایات در این باب بسیار است، اما موضوعی که قابل توجه است آن است که جهاد مورد بحث که باعث اسلام و مسلمین است باید در عصر امام