سوگنامه فدک صفحه 378

صفحه 378

آنجا که نفس پیامبر به حساب آمد. در آیه مباهله رسول خدا درباره‌ی او فرمود: «أنت منی و انا منک» و در مورد دیگر فرمود: «علی منی مثل رأسی من بدنی» و در جای دیگر: «أنت منی کروحی من جسدی»، و «أنت منی کالضوء من الضوء» و هزاران روایت دیگر، و به قول ابن حماد:

و سماه رب العرش فی الذکر نفسه

فحسبک هذا القول ان کنت ذاخبر

و قال لهم هذا وصیی و وارثی

ومن شد رب العالمین به أزری

علی کزری من قمیصی اشاره

بأن لیس یستغنی القمیص عن الزر

از رسول خدا در مورد اصحاب سؤال شد، حضرت جواب دادند. راوی عرض کرد: «یا رسول‌الله! از علی چیزی نفرمودید؟» فرمود: «تو از اصحاب پرشس نمودی، نه از نفس خودم. علی نفس من است».

و انزله منه النبی کنفسه

روایه أبرار تأدت الی بر

فمن نفسه فیکم کنفس محمد

الا بأبی نفس المطهر و الطهر

و دیگری گفته است:

و الحقه یوم البهال بنفسه

بأمر أتی من رافع السموات

فمن نفسه منکم کنفس محمد

بنی الأفک و البهتان و الفجرات

و سید حمیری گفته است:

و فی یوم ناجاه النبی محمد

یسر الیه ما یرید و یطلع

فقالوا اطال الیوم نجوی ابن عمه

مناجاته مغی و للبغی مصرع

فقال لهم لست الغداده انتجبته

بل الله ناجاه فلم یتورعوا

آقای مردان خداست

«سید فی أولیاء الله»: «سید» به معنای آقا و مطاع است و ثبوت این وصف برای آن حضرت اظهر من الشمس است؛ زیرا:

اولا: برای آنکه رسول خدا فرمود: «أنا سید ولد آدم و لا فخر»

یعنی من سید اولاد آدم هستم و فخر نمی‌کنم. وقتی سیادت رسول خدا بر تمام اولاد آدم ثابت است پس سیادت وصی او بعد از او بر ماسوی ثابت است. اولیاء الله از اولاد

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه