صحنه های قیامت صفحه 117

بدون حساب به آتش برده می شوند و میزان و نامه عمل مربوط به اهل اسلام است.»(1)

مرحوم قمّی در تفسیر و شیخ در امالی و صدوق در خصال از امام سجّاد علیه السلام نقل نموده اند که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «روز قیامت هیچ بنده ای در پیشگاه خداوند قدم از قدم نمی تواند بردارد تا خداوند نسبت به چهار چیز از او سؤال نماید؛ 1- عمر خود را در چه راهی تمام کردی؟ 2- جسد و بدن خود را در چه راهی کهنه کردی؟ 3- مال خود را از کجا به دست آوردی و در کجا مصرف نمودی؟ 4- و از محبّت و ولایت ما خانواده نیز از او سؤال خواهد شد.»(2)

مرحوم صدوق در کتاب امالی با سند معتبر از امام صادق علیه السلام نقل

نموده که فرمود: «هنگامی که قیامت برپا می شود، دو بنده مؤمن برای حساب آماده می شوند و هر دو اهل بهشت می باشند، و لکن یکی از آنان در دنیا فقیر بوده و دیگری غنی، پس فقیر می گوید: خدایا برای چه مرا نگه داشته ای، به عزّت تو قسم که تو می دانی من نه ولایت و ریاستی داشتم که در آن ظلم کنم و یا عادل باشم و نه مالی به من دادی که حقّ آن را بپردازم یا نپردازم و تو می دانی که با تقدیر تو رزق من به اندازه نیاز و کفاف بود. پس خداوند می فرماید:

بنده من راست می گوید او را آزاد کنید تا داخل بهشت شود و لکن آن بنده دیگر که غنیّ و ثروت مند بوده، به قدری معطّل می ماند و عرق از بدن او جاری می شود که اگر عرق بدن او را به چهل شتر تشنه بدهند همه آنان سیراب می شوند. سپس داخل بهشت می شود و آن فقیر به او