صحنه های قیامت صفحه 118

می گوید: برای چه این قدر معطّل ماندی؟ شخص غنیّ می گوید: به خاطر طول حساب که همواره خطاهای من بازگو می شد و خداوند مرا می بخشید و باز خطای دیگری مطرح می شد تا این که خداوند مرا در رحمت خود فرو برد و از تائبین قرارم داد، مگر تو کیستی؟ شخص فقیر گوید: من همان فقیری هستم که در قیامت در کنار تو بودم. مرد غنیّ می گوید: بعد از من، نعمت های بهشتی تو را تغییر داده است!!»(1)

مرحوم شیخ در کتاب امالی از محمّد بن مسلم نقل کرده که گوید به

امام صادق علیه السلام گفتم: مقصود از آیه «فَأُولئِکَ یُبَدِّلُ اللّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ»(2) چیست؟ فرمود: روز قیامت مؤمن گنهکار را به موقف حساب می آورند و خداوند خود حساب او را می نماید و احدی از مردم از حساب او آگاه نمی شود. پس خداوند گناهان او را یکایک معرّفی می کند و چون او به گناهان خود اقرار می نماید خداوند به ملائکه ای که گناهان او را نوشته اند می فرماید: گناهان او را تبدیل به حسنات و اعمال نیک نمایید، و سپس نامه او را به مردم نشان بدهید. پس مردم می گویند: آیا این بنده یک گناه نداشته است؟! سپس خداوند دستور می دهد تا او را به بهشت ببرند و این تأویل این آیه است و مخصوص به شیعیان ما می باشد.»(3)

مرحوم صدوق با سندهای متعدّدی از حضرت رضا علیه السلام و آن حضرت از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل نموده که فرمود: «اوّلین چیزی که از بنده خدا در

1- . حقّ الیقین: 2 / 114؛ امالی صدوق: 441.
2- . سوره فرقان: 70.
3- . امالی طوسی: 73؛ حقّ الیقین: 2 / 114.