- خطبه الکتاب 1
- اشاره 4
- لذّت های مادّی بهشت 9
- اثبات معاد جسمانی و روحانی از آیات و روایات 9
- لذّت های معنوی بهشت 11
- نظر فقها و محدّثین درباره لذّت های بهشتی 14
- ارواح مؤمنین در عالم برزخ 16
- ملاقات ارواح مؤمنین با یکدیگر در برزخ 19
- بدن های مؤمنین پس از مرگ 21
- خروج از دنیا و ورود به عالم بقا 26
- همه اهل عالم می میرند جز ذات مقدّس الهی 32
- قابض ارواح مؤمنین و کفّار 33
- هیئت واقعی ملک الموت 36
- سکرات و سختی های مرگ 37
- اشاره 37
- 1 - مجبور نبودن مؤمن به مرگ و خروج از دنیا 38
- 2- نقش دوستی اهل بیت رسول اللّه(صلی الله علیه و آله)هنگام مرگ 39
- 3 - وضعیّت کفّار و دشمنان خاندان نبوّت هنگام مرگ 44
- اشاره 44
- قصّه سیّد حمیری هنگام مرگ 46
- بشارت امیرالمؤمنین(علیه السلام)به حارث همدانی 47
- نظر علاّمه مجلسی درباره حضور ائمّه(علیهم السلام)هنگام احتضار 52
- 4 - احوال مؤمن و کافر در عالم برزخ 52
- 5 - بقای روح در عالم برزخ و فنای بدن تا قیامت 53
- 6 - تجسّم روح در برزخ 55
- 7 - بقای روح و زیارت اموات 57
- 9 - کیفیّت سؤال نکیر و منکر پس از دفن میّت 66
- 10 - سؤال از ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام)در قبر 68
- اشاره 68
- سخنان حضرت زین العابدی(علیه السلام)درباره سؤال قبر 71
- 11 - فشار قبر [ ضغطه القبر] 73
- 12 - تأثیر جریدتان [ دو چوب تر] در کنار میّت 76
- 13 - انتقال اموات به وادی السّلام و برهوت 77
- اشاره 81
- اشاره 82
- 1- خروج یأجوج و مأجوج 82
- 2 - خروج دابّه الأرض 85
- 3 - طلوع خورشید از مغرب 85
- دمیدن اسرافیل در صور و فنای عالم 86
- دگرگونی عالم قبل از قیام قیامت 93
- شیعیان امیرالمؤمنین(علیه السلام)در بحران دگرگونی عالم 97
- حضور حیوانات و شیاطین و جنّیان در قیامت 99
- وضعیّت اطفال شیعه در عالم برزخ 104
- احوال اطفال و مجانین و مستضعفین در قیامت 105
- میزان و حساب در قیامت 111
- حساب و سؤال و ردّ مظالم عباد در قیامت 114
- کسانی که در قیامت مورد حساب واقع می شوند 116
- شهود قیامت و اتمام حجّت 132
- حوض کوثر 134
- شفاعت در قیامت 140
راه های نجات از حساب قیامت
امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: «روز قیامت بنده ای را در محضر پروردگار آماده می کنند و خداوند می فرماید: نعمت های من را با عمل او مقایسه کنید. و چون چنین می کنند، عملی برای او باقی نمی ماند و ملائکه می گویند: نعمت ها، اعمال او را نابود کرد. پس خداوند می فرماید: نعمت های مرا به او ببخشید و خوبی ها و بدی های او را مقایسه کنید. پس اگر خوبی ها و بدی های او مساوی بود، خداوند بدی های او را به سبب خوبی ها محو می کند و او را به بهشت می برند، و اگر خوبی های او بیشتر بود، خداوند با فضل خود او را پاداش می دهد و اگر بدی های او بیشتر بود و او در دنیا اهل تقوا بوده است و شرک به خدا نیاورده، مغفرت خداوند شامل حال او می شود و خداوند با رحمت خود اگر بخواهد او را می آمرزد و با عفو خود به او تفضّل می نماید.»(1)
شیخ طوسی در کتاب امالی از امام صادق علیه السلام نقل نموده که فرمود: «روز قیامت خداوند حساب شیعیان ما را به ما واگذار می کند. پس شیعه ما اگر حقّ خدا را ضایع نموده باشد ما از خداوند می خواهیم که به خاطر ما از آنان بگذرد و اگر حقّ ما را ضایع نموده باشد ما از حقّ خود می گذریم.» سپس این آیه را تلاوت نمود: «إِنَّ إِلَیْنا إِیابَهُمْ * ثُمَّ إِنَ عَلَیْنا حِسابَهُمْ»(2).(3)
مرحوم علاّمه سیّد عبداللّه شبّر پس از نقل روایت فوق می فرماید:
1- . امالی شیخ طوسی: 212.
2- . سوره غاشیه: 25 - 26.
3- . حقّ الیقین: 2 / 115؛ امالی شیخ: 406.