- خطبه الکتاب 1
- اشاره 4
- لذّت های مادّی بهشت 9
- اثبات معاد جسمانی و روحانی از آیات و روایات 9
- لذّت های معنوی بهشت 11
- نظر فقها و محدّثین درباره لذّت های بهشتی 14
- ارواح مؤمنین در عالم برزخ 16
- ملاقات ارواح مؤمنین با یکدیگر در برزخ 19
- بدن های مؤمنین پس از مرگ 21
- خروج از دنیا و ورود به عالم بقا 26
- همه اهل عالم می میرند جز ذات مقدّس الهی 32
- قابض ارواح مؤمنین و کفّار 33
- هیئت واقعی ملک الموت 36
- سکرات و سختی های مرگ 37
- اشاره 37
- 1 - مجبور نبودن مؤمن به مرگ و خروج از دنیا 38
- 2- نقش دوستی اهل بیت رسول اللّه(صلی الله علیه و آله)هنگام مرگ 39
- 3 - وضعیّت کفّار و دشمنان خاندان نبوّت هنگام مرگ 44
- اشاره 44
- قصّه سیّد حمیری هنگام مرگ 46
- بشارت امیرالمؤمنین(علیه السلام)به حارث همدانی 47
- نظر علاّمه مجلسی درباره حضور ائمّه(علیهم السلام)هنگام احتضار 52
- 4 - احوال مؤمن و کافر در عالم برزخ 52
- 5 - بقای روح در عالم برزخ و فنای بدن تا قیامت 53
- 6 - تجسّم روح در برزخ 55
- 7 - بقای روح و زیارت اموات 57
- 9 - کیفیّت سؤال نکیر و منکر پس از دفن میّت 66
- 10 - سؤال از ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام)در قبر 68
- اشاره 68
- سخنان حضرت زین العابدی(علیه السلام)درباره سؤال قبر 71
- 11 - فشار قبر [ ضغطه القبر] 73
- 12 - تأثیر جریدتان [ دو چوب تر] در کنار میّت 76
- 13 - انتقال اموات به وادی السّلام و برهوت 77
- اشاره 81
- اشاره 82
- 1- خروج یأجوج و مأجوج 82
- 2 - خروج دابّه الأرض 85
- 3 - طلوع خورشید از مغرب 85
- دمیدن اسرافیل در صور و فنای عالم 86
- دگرگونی عالم قبل از قیام قیامت 93
- شیعیان امیرالمؤمنین(علیه السلام)در بحران دگرگونی عالم 97
- حضور حیوانات و شیاطین و جنّیان در قیامت 99
- وضعیّت اطفال شیعه در عالم برزخ 104
- احوال اطفال و مجانین و مستضعفین در قیامت 105
- میزان و حساب در قیامت 111
- حساب و سؤال و ردّ مظالم عباد در قیامت 114
- کسانی که در قیامت مورد حساب واقع می شوند 116
- شهود قیامت و اتمام حجّت 132
- حوض کوثر 134
- شفاعت در قیامت 140
بهشت لذّت بردن از خوراکی ها و نوشابه ها و مناظر زیبا و بهره مندی ازهمسران بهشتی و هر لذّتی است که حواسّ و مشاعر آنان آن را درک نماید و آنها از آن استفاده کنند و همه اهل بهشت از لذّات مادّی بهشت استفاده می کنند و کسی نیست که تنها از لذّت های معنوی آن استفاده کند و از لذّت های مادّی بی بهره باشد و اگر کسی چنین چیزی را بگوید نظر او خارج از اعتقادات شیعه و گرفته شده از مسیحیّت است که گمان کرده اند: اهل طاعت در دنیا، در بهشت، ملائکه می شوند و از لذّات مادّی استفاده نمی کنند و خداوند این اعتقاد را در قرآن ابطال نموده ومی فرماید: «أُکُلُها دائِمٌ وَ ظِلُّها تِلْکَ عُقْبَی الَّذینَ اتَّقَوْا»(1)، و یا می فرماید: «فیها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَیْرِ آسِنٍ»(2)، و یا می فرماید: «حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِی الْخِیامِ»(3)، و یا می فرماید: «حُورٌ عینٌ»(4)، و یا می فرماید: «وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عینٍ»(5)، و یا می فرماید: «فیهِنَّ قاصِراتُ الطَّرْفِ»(6)، و یامی فرماید: «إِنَّ أَصْحابَ الْجَنَّهِ الْیَوْمَ فی شُغُلٍ فاکِهُونَ * هُمْ وَ أَزْواجُهُمْ فی ظَلالٍ عَلَی الْأَرائِکِ مُتَّکِئُونَ»(7). با توجّه به این آیات و آیات فراوان دیگرکسی نمی تواند بگوید: در بهشت گروهی هستند که از لذّت های مادّی استفاده نمی کنند.از سویی اجماع شیعه بر خلاف این اعتقاد است جزآن که گوینده مقلّد مسیحیّت باشد.(8)
علاّمه مجلسی رحمه الله پس از نقل کلام شیخ مفید گوید: این سخن درنهایت متانت و درستی است و امّا استدلال مرحوم صدوق به سخن امام
1- . سوره رعد: 35.
2- . سوره محمّد: 15.
3- . سوره رحمن: 72.
4- . سوره واقعه: 22.
5- . سوره دخان: 54 .
6- . سوره رحمن: 56 .
7- . سوره یس: 55 - 56 .
8- . الإعتقادات للمفید: 76.