صحنه های قیامت صفحه 22

آنان مراجعه می کنیم.

مرحوم طبرسی در احتجاج و شیخ در امالی و دیگران به طورمستفیض نقل کرده اند که ابن ابی العوجاء از امام صادق«علیه السلام»درباره معنای این آیه شریفه: «کُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُودا غَیْرَها»(1) پرسید:

اگر پوست بدن اهل دوزخ سوخته شود و دوباره پوست جدیدی بر بدن آنان بروید چگونه باز معذّب خواهند بود در حالی که پوست دوّم ازبدن های آنان نخواهد بود؟! امام صادق«علیه السلام»فرمود: «وای بر تو، چنین نیست که تو می گویی،آن پوست جدید از همان شخص است و از اونیست.» ابن ابی العوجاء گفت: «با مثالی مسأله را برای من روشن کنید. امام صادق«علیه السلام»فرمود: «آری. به من بگو بدانم اگر کسی خشتی را بگیرد وخراب کند و دوباره در قالب بریزد و خشت جدیدی فراهم کند، آیاخشت جدید همان خشت اوّل است و یا خشت دیگری است؟ می توان گفت: او همان است به اعتبار اجزای اصلی و آن نیست به اعتبار هیئت جدید.»(2)

نظیر این سخن را امام صادق«علیه السلام»درباره بدن برزخی انسان فرمود:«لورأیته لقلت هذا فلان.»یعنی:«اگر تو با یکی از مؤمنین در برزخ ملاقات کنی می گویی این همان فلان شخص است.»(3)

بنابر این با فرسوده شدن و خاک شدن بدن، اجزای اصلیّه آن از بین نمی رود و در قیامت با همان اجزای اصلیّه بازگردانده می شود و با همان

1- . سوره نساء: 56 .
2- . احتجاج: 2 / 104.
3- . حقّ الیقین: 2 / 53 .