- خطبه الکتاب 1
- اشاره 4
- لذّت های مادّی بهشت 9
- اثبات معاد جسمانی و روحانی از آیات و روایات 9
- لذّت های معنوی بهشت 11
- نظر فقها و محدّثین درباره لذّت های بهشتی 14
- ارواح مؤمنین در عالم برزخ 16
- ملاقات ارواح مؤمنین با یکدیگر در برزخ 19
- بدن های مؤمنین پس از مرگ 21
- خروج از دنیا و ورود به عالم بقا 26
- همه اهل عالم می میرند جز ذات مقدّس الهی 32
- قابض ارواح مؤمنین و کفّار 33
- هیئت واقعی ملک الموت 36
- سکرات و سختی های مرگ 37
- اشاره 37
- 1 - مجبور نبودن مؤمن به مرگ و خروج از دنیا 38
- 2- نقش دوستی اهل بیت رسول اللّه(صلی الله علیه و آله)هنگام مرگ 39
- 3 - وضعیّت کفّار و دشمنان خاندان نبوّت هنگام مرگ 44
- اشاره 44
- قصّه سیّد حمیری هنگام مرگ 46
- بشارت امیرالمؤمنین(علیه السلام)به حارث همدانی 47
- نظر علاّمه مجلسی درباره حضور ائمّه(علیهم السلام)هنگام احتضار 52
- 4 - احوال مؤمن و کافر در عالم برزخ 52
- 5 - بقای روح در عالم برزخ و فنای بدن تا قیامت 53
- 6 - تجسّم روح در برزخ 55
- 7 - بقای روح و زیارت اموات 57
- 9 - کیفیّت سؤال نکیر و منکر پس از دفن میّت 66
- 10 - سؤال از ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام)در قبر 68
- اشاره 68
- سخنان حضرت زین العابدی(علیه السلام)درباره سؤال قبر 71
- 11 - فشار قبر [ ضغطه القبر] 73
- 12 - تأثیر جریدتان [ دو چوب تر] در کنار میّت 76
- 13 - انتقال اموات به وادی السّلام و برهوت 77
- اشاره 81
- اشاره 82
- 1- خروج یأجوج و مأجوج 82
- 2 - خروج دابّه الأرض 85
- 3 - طلوع خورشید از مغرب 85
- دمیدن اسرافیل در صور و فنای عالم 86
- دگرگونی عالم قبل از قیام قیامت 93
- شیعیان امیرالمؤمنین(علیه السلام)در بحران دگرگونی عالم 97
- حضور حیوانات و شیاطین و جنّیان در قیامت 99
- وضعیّت اطفال شیعه در عالم برزخ 104
- احوال اطفال و مجانین و مستضعفین در قیامت 105
- میزان و حساب در قیامت 111
- حساب و سؤال و ردّ مظالم عباد در قیامت 114
- کسانی که در قیامت مورد حساب واقع می شوند 116
- شهود قیامت و اتمام حجّت 132
- حوض کوثر 134
- شفاعت در قیامت 140
نمی کردند و مقرّبین نجات یافتند.»
از این رو، رسول خدا«صلی الله علیه و آله»به امیرالمؤمنین«علیه السلام»فرمود:«تو برادر منی ومیعاد بین من و تو وادی السّلام است.»(1)
3 - وضعیّت کفّار و دشمنان خاندان نبوّت هنگام مرگ
اشاره
امام صادق«علیه السلام»سپس فرمود: «هنگامی که کافر در حال احتضار قرارمی گیرد، رسول خدا«صلی الله علیه و آله»و علی«علیه السلام»و جبرئیل و ملک الموت نزد اوحاضر می شوند و علیّ«علیه السلام»نزدیک او می آید و به رسول خدا«صلی الله علیه وآله»عرض می کند:یا رسول اللّه، این شخص در دنیا همواره با ما بغض و دشمنی داشت، شما نیز او را دشمن بدارید.رسول خدا«صلی الله علیه و آله»نیز به جبرئیل می فرماید:
ای جبرئیل، این شخص همواره در دنیا دشمن خدا و رسول واهل بیت او بود، تو نیز او را دشمن بدار و بر او سخت بگیر.پس ملک الموت نزد او می آید و می گوید: آیا تو راهی برای نجات و امان ازآتش، به دست آوردی؟ و آیا به دستگیره عصمت کبرا تمسّک کردی؟ [ یعنی آیا ولایت محمّد و آل محمّد«صلی الله علیه و آله»را پذیرفتی؟]
محتضر کافر می گوید: چنین نکردم. پس ملک الموت به او می گوید: ای دشمن خدا، من تو را به عذاب و آتش و خشم خدا بشارت می دهم. سپس به او می گوید: از آنچه می ترسیدی بر تو وارد شد. و سپس به سختی جان او را می گیرد و سیصد شیطان را مأمور می کند تا بر روح او
1- . کافی: 3 / 131؛ حقّ الیقین: 2 / 61 .