صحنه های قیامت صفحه 45

مسلّط شوند و همه آنان روح او را صدا می زنند و آب دهن به صورت او می اندازند و چون او را در قبر می گذارند، دری از آتش دوزخ به روی اوباز می شود و آتشی همراه با بوی بد بر او وارد می شود.»(1)

امام باقر«علیه السلام»می فرماید: «امیرالمؤمنین«علیه السلام»فرمود: به خدا سوگند،هرگز بنده ای با دشمنی من نمی میرد جز آن که هنگام مرگ مرا خواهددید و دیدن من بر او ناگوار خواهد بود. و به خدا سوگند، هیچ بنده ای با دوستی من نمی میرد جز آن که هنگام مرگ مرا خواهد دید و سبب شادی او خواهد شد.»(2)

ابن ابی یعفور گوید: خطّاب جهنی که از دشمنان سرسخت آل محمّد«علیهم السلام»بود با ما رفت و آمد داشت و من به خاطر آشنایی و تقیّه به عیادت او رفتم. پس او را در حال اغما و احتضار دیدم و از او شنیدم که در آن حال می گفت:«ما لی و لک یا علیّ؛ یعنی مرا با تو چه کار است یاعلیّ.» پس من خدمت امام صادق«علیه السلام»رفتم و چون این خبر را به او دادم،سه مرتبه فرمود:«به خدای کعبه سوگند، او عم مرگ دیده است.»(3)

ابوبصیر می گوید: به امام صادق«علیه السلام»عرض کردم: مقصود از آیه «فَلَوْلا إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ * وَ أَنْتُمْ حینَئِذٍ تَنْظُرُونَ...»(4) چیست؟ امام صادق «علیه السلام»فرمود: «محتضر مؤمن هنگامی که جان به گلوی او می رسد، جایگاه خودرا در بهشت می بیند، پس می گوید: مرا به دنیا باز گردانید تا به اهل دنیا بگویم چه دیدم. پس به او گفته می شود: راهی برای بازگشت به دنیا

1- . همان.
2- . حقّ الیقین: 2 / 62 ؛ کافی: 3 / 132.
3- . کافی: 3 / 133.
4- . سوره واقعه: 83 - 84 .