- خطبه الکتاب 1
- اشاره 4
- لذّت های مادّی بهشت 9
- اثبات معاد جسمانی و روحانی از آیات و روایات 9
- لذّت های معنوی بهشت 11
- نظر فقها و محدّثین درباره لذّت های بهشتی 14
- ارواح مؤمنین در عالم برزخ 16
- ملاقات ارواح مؤمنین با یکدیگر در برزخ 19
- بدن های مؤمنین پس از مرگ 21
- خروج از دنیا و ورود به عالم بقا 26
- همه اهل عالم می میرند جز ذات مقدّس الهی 32
- قابض ارواح مؤمنین و کفّار 33
- هیئت واقعی ملک الموت 36
- سکرات و سختی های مرگ 37
- اشاره 37
- 1 - مجبور نبودن مؤمن به مرگ و خروج از دنیا 38
- 2- نقش دوستی اهل بیت رسول اللّه(صلی الله علیه و آله)هنگام مرگ 39
- 3 - وضعیّت کفّار و دشمنان خاندان نبوّت هنگام مرگ 44
- اشاره 44
- قصّه سیّد حمیری هنگام مرگ 46
- بشارت امیرالمؤمنین(علیه السلام)به حارث همدانی 47
- نظر علاّمه مجلسی درباره حضور ائمّه(علیهم السلام)هنگام احتضار 52
- 4 - احوال مؤمن و کافر در عالم برزخ 52
- 5 - بقای روح در عالم برزخ و فنای بدن تا قیامت 53
- 6 - تجسّم روح در برزخ 55
- 7 - بقای روح و زیارت اموات 57
- 9 - کیفیّت سؤال نکیر و منکر پس از دفن میّت 66
- 10 - سؤال از ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام)در قبر 68
- اشاره 68
- سخنان حضرت زین العابدی(علیه السلام)درباره سؤال قبر 71
- 11 - فشار قبر [ ضغطه القبر] 73
- 12 - تأثیر جریدتان [ دو چوب تر] در کنار میّت 76
- 13 - انتقال اموات به وادی السّلام و برهوت 77
- اشاره 81
- اشاره 82
- 1- خروج یأجوج و مأجوج 82
- 2 - خروج دابّه الأرض 85
- 3 - طلوع خورشید از مغرب 85
- دمیدن اسرافیل در صور و فنای عالم 86
- دگرگونی عالم قبل از قیام قیامت 93
- شیعیان امیرالمؤمنین(علیه السلام)در بحران دگرگونی عالم 97
- حضور حیوانات و شیاطین و جنّیان در قیامت 99
- وضعیّت اطفال شیعه در عالم برزخ 104
- احوال اطفال و مجانین و مستضعفین در قیامت 105
- میزان و حساب در قیامت 111
- حساب و سؤال و ردّ مظالم عباد در قیامت 114
- کسانی که در قیامت مورد حساب واقع می شوند 116
- شهود قیامت و اتمام حجّت 132
- حوض کوثر 134
- شفاعت در قیامت 140
1- معراج، 2- سؤال قبر، 3- شفاعت.»(1)
مرحوم کلینی در کتاب کافی با سندهای متعدّد از امام صادق علیه السلامنقل نموده که فرمود: «در قبر سؤال نمی شود مگر از کسانی که ایمان محض و یا کفر محض داشته باشند و دیگران رها می شوند [ تا قیامت برپا شود].»(2)
9 - کیفیّت سؤال نکیر و منکر پس از دفن میّت
بشیر دهّان گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: دو ملک نکیر و منکر پس از دفن میّت در حالی داخل قبر می شوند که صدای آنان همانند رعد قاصف یعنی صدای نحیب آنان مانند صدای آسمان هنگام شروع باران است، و چشمانشان مانند برق خاطف است و با نیش های خود روی زمین راه می روند و بر موهای خود قدم می گذارند [ و هیئت بسیار وحشتناکی دارند]. سپس از میّت سؤال می کنند و می گویند: پروردگار تو کیست؟ و دین تو چیست؟ پس اگر میّت اهل ایمان باشد می گوید: «اللّه ربّی و دینی الإسلام». سپس می گویند: چه می گویی درباره این مردی که
بین شما قیام نمود؟ پس مؤمن می گوید: آیا از رسول خدا حضرت محمّد صلی الله علیه و آله سؤال می کنید؟ آنان می گویند: آیا گواهی می دهی که او رسول اللّه صلی الله علیه و آله است؟ مؤمن می گوید: من گواهی می دهم که او رسول خداست. پس به او می گویند:... .(3)
1- . امالی صدوق: 370.
2- . کافی: 3 / 236.
3- . کافی: 3 / 236.