مدایح و مراثی حضرت ابوالفضل علیه السلام در شعر فارسی صفحه 118

خسرو احتشامی

معاصر

روح تشنگی

-1

ای بسته بر زیارت قدّ تو قامت آب *** شرمنده مروّت تو تا قیامت آب

در ظهر عشق عکس تو لغزید در فرات *** شد چشمه حماسه زجوش شهامت آب

دستت به موج داغ حُباب طلب گذاشت *** اوج گذشت دید وکمال کرامت آب

بر دفتر زُلالی شط، خطّ لا نوشت *** اوج گذشت دید وکمال کرامت آب

لب تر نکردی راز ادب ای روح تشنگی *** آموخت درس عاشقی و استقامت آب

ترجیع درد از گریزی که از تو داشت *** سر می زند هنوز به سنگ ندامت آب

از نقش سجده کرده نخل بلند تو *** آیینه ای است خفته در آه ملامت آب

سوگ ترا زصخره چکد قطره قطره رود *** زین بیشتر سزاست به اشک غرامت آب

از ساغر سقایت فضلت قلم کشید *** گسترد تا حریم تفضّل زعامت آب

زینب حسین را به گل سرخ خون شناخت *** بر تربت تو بود نشان و علامت آب

با یک هزار اسم تورا کی توان ستود *** در تنگنای لفظ که دارد زمامت آب

از جوهر شفاعت سعیت بعید نیست *** گر بگذرد زآتش دوزخ سلامت آب

می خوانمت به نام ابوالفضل و شوق را *** در دیدگان منتظرم بسته قامت آب

آمد به آستان تو گریان و عذر خواه *** با عزم پایبوسی و قصد اقامت آب

* * *