- دیباچه 1
- دوستی و محبت 8
- قناعت 14
- دنیاگریزی 17
- آراستگی 21
- سخن گفتن 25
- عبادت و بندگی 28
- اهتمام به قرآن 34
- خوردن و آشامیدن 38
- نشست و برخاست 43
- رضامندی 52
- مهمان نوازی 56
- رفتار با کودکان 59
- رفتار با جوانان 63
- احترام به والدین 68
- منزلت زنان 72
- عفو و گذشت 79
- مهربانی همراه با شجاعت 82
- سعه صدر 84
- فروتنی 88
- هم نشینی با نیکان 94
- صلح طلبی 107
- رعایت حقوق اقلیت ها 111
- خرافه زدایی 115
- وفاداری به عهد و پیمان 118
- سپاس گزاری از دیگران 121
- سیره تبلیغی 123
- قرض الحسنه 130
- صدقه و بخشش 136
- سیره حکومتی 139
- آینده نگری 145
- فرجام سخن 151
می آید. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در این باره می فرماید: «أَلْکادُّ عَلی عِیالِهِ کَالْمُجاهِدِ فِی سَبِیلِ اللّه ِ؛ فردی که برای خانواده اش کار و کوشش می کند، همچون مجاهد در راه خداست.»(1) ایشان، انسان های پیشه ور و تلاشگر را محبوب خداوند می شمارد و می فرماید: «إِنَّ اللّه َ تَعالی یُحِبُّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ الْمُحْتَرِفَ؛ خداوند متعال، بنده مؤمن پیشه ور را دوست دارد.»(2) به همین دلیل، هرگاه از مردی خوشش می آمد، می پرسید: آیا کار می کند؟ و وقتی در پاسخ می شنید که بی کار است، می گفت: «از چشمم افتاد. مسلمان اگر بی کار باشد، ناچار می شود برای گذران زندگی از دینش مایه بگذارد».(3)
دنیاگریزی
پیامبر اسلام، زجرکشیده ترین انسان روزگار خود به شمار می آمد. خود فرموده بود که از دنیا چیزی را بیشتر از گرسنگی و ترس از خدا دوست نداشت.(4) سختی ها از او فولادی آبدیده ساخته بود که در تندباد حادثه، خم به ابرو نمی آورد. درد محرومان و پابرهنگان را به خوبی می فهمید و زوایای پنهان و وصف ناشدنی زندگی آنان را درک می کرد. این روحیه سبب می شد که گرایش بیشتر صحابی و پیروان او به سمت فقیران و بیچارگان جامعه باشد و از سیره و مرام سرمایه داران و توانگران امت
1- [1] . بحارالانوار، ج 96، ص 324.
2- [2] . میزان الحکمه، ج 3، ص 1114.
3- [3] . میرزاحسین نوری، مستدرک الوسائل، ج 13، ص 11.
4- [4] . سنن النبی، ترجمه: لطیف راشدی، ص 89 .