زمزمهی عشق صفحه 102

صفحه 102

که ز جان ما بگردان رهِ آفتِ قضا را

چه زنم چو نای هر دم ز نوایِ شوق او دم

که لسانِ غیب خوشتر بنوازد این نوا را

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

به پیام آشنایی بنوازد آشنا را

ز نوای مرغِ «یا حق» بشنو که در دل شب

غم دل به دوست گفتن چه خوشست «شهریارا»

شعر از محمّد حسین بهجت (شهریار)

علی بود

تا صورت پیوند جهان بود؛ علی بود

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه