ضیافت الهی صفحه 57

لکم السمع و الابصار و الافئده قلیلاً ما تشکرون».

علوم را از دو راه به خوبی می توان آموخت: یکی از راه چشم و گوش و دیگر از راه قلب. اشراقیونی که جزء فلاسفه هستند و به حکما هم مشهورند، می گویند که این ظرف و قلب باید تمیز و تزکیه بشود تا «یزکیهم» اتفاق بیفتد. هر وقت تزکیه حاصل شود، نور علم در قلب آدمی تجلی پیدا می کند. علم حقیقی هم همین است که در اثر تقوا و تزکیه پیدا می شود. «واتقوا اللّه َ یُعلمکم اللّه».(1) تقوا پیدا کنید که خدا شما را مورد تعلیم قرار می دهد. علم به عنوان نور معرفی شد: (لیس العلم بکثره التّعلیم والتعلّم بل هو نورٌ یقذفه اللّه فی قلب من یشاء).(2) علم به زیاد یاد دادن و یاد گرفتن نیست، بلکه علم نوری است که خدا در قلب هر که بخواهد قرار می دهد. در قرآن کریم، خدا خود را نور معرفی می کند و می فرماید: «اللّه نور السموات و الارض»(3) در نتیجه انسان اگر تزکیه و پاک شد، نور خدا، معرفت خداشناسی و نور معرفت در دل او متجلی می شود. این علم و معرفت مهمترین علم است؛ چون انسان معجونی است که در یک سمت: «فدنی فتدلّی فکان قاب قوسین او ادنی»(4) حتی فرشته به آنجا راه ندارد. البته اینجا تشبیه معقول به محسوس است، واِلاّ خدا نه مکان دارد و نه در زمان

1- 1. بقره، 282.
2- 2. نک: «اصول کافی»، ج1، ص29.
3- 3. نور، 35.
4- 4. نجم، 9.