کوثر بخشایش: ارمغانی برای مهمانان ماه خدا صفحه 4

بیمقدار می سازد، و تا سر حد حیوان فرود می آورد، و اسلام با یک یک احکام خویش، بیش از هر چیز بازکننده این بندها و رهاننده جانهاست.

روزه یکی از احکام انسان ساز اسلام است، که آگاهی از همه فواید، و پی بردن به فلسفه کامل آن همچون سایر احکام الهی برای انسان عادی ممکن نیست؛ دانش محدود بشر نمی تواند راهگشای همه اسرار نهفته باشد.

اما ندانستن فلسفه احکام الهی نباید ما را از انجام آنها باز دارد، و موجب نافرمانی و عصیان شود چرا که این اطاعت کورکورانه نیست، بلکه بر علم و یقین است؛ مسلمان می داند که خدای جهان بر همه چیز دانا و از همه چیز آگاه است، نقص و نیازی نیز در ذات متعال او نیست که از اعمال ما سودی بخواهد، یا از زیانی بهراسد، خدای مهربان خیر محض است و برای بندگان خود جز خیر و سعادت نمی خواهد، پس اگر به چیزی فرمان می دهد خیر و سعادت ما در آن است و کمال و تعالی ما بدان بستگی دارد، و هر چه را نهی می فرماید برای ما زیانبخش است و به مصالح مادی و معنوی ما لطمه نمی زند.

در بررسی سود و زیان یک فرمان الهی، تنها به فواید جسمی و بهداشتی و حداکثر به فواید اجتماعی آن نباید بسنده کرد زیرا پیروی از احکام، اگر تنها به جهت همین فواید صوری باشد _ نه به عنوان اطاعت از خدای متعال _ ما هرگز به بندگی و تسلیم در برابر خدای متعال که از اهداف مترقی و برتر اسلام است نخواهیم رسید به همین جهت روزه حتما باید با نیت و قصد قربت و برای رضای خداوند متعال انجام شود، و بدون نیت باطل است، روزه بدون نیت و قصد قربت ممکن است فواید جسمی را دارا باشد ولی سازندگی و فواید روحی این عبادتِ انسان ساز را ندارد، مسلمان باید تسلیم خدا باشد نه پرستنده تشخیص خود، و بدیهی است اگر در مسیر تسلیم در برابر حق، آثار احکام را نیز پی جویی کنیم و به برخی از آنها پی ببریم شایسته و پسندیده است.