شهد بندگی صفحه 128

چرا دل بر این کاروانگه نهیم

که یاران برفتند و ما بر رهیم

پس از ما همین گل دهد بوستان

نشینند با یک دگر دوستان

دل اندر دل آرام دنیا نبند

که ننشست با کس که دل بر نکند

سعدی

دنیا دوستی، آغاز هر فتنه

یاران و همدلان چون آدمی را برای بندگی آفریده اند، حق بندگی آن است که یک نَفَس از ذکر معبود غافل نماند، به جهت آنکه رب عزوجل، پیوسته به ربوبیت خویش ایستادگی می کند و لحظه ای از عنایات ربانی و فیض های رحمانی بر آفریدگان خویش فرو گذار نمی کند که اگر یک چشم بر هم زدن نظر عنایت از عالم باز دارد، وجود عالم از هم بریزد.

امام صادق علیه السلام می فرماید:

از مناجات های خدای بزرگ با موسی علیه السلام این بود که: ای موسی! به دنیا تکیه مکن، مانند تکیه کردن ستمگران و تکیه کردن کسی که آن را پدر و مادر خود دانسته است. ای موسی! اگر تو را به خودت واگذارم که به آن بنگری، محبت و رونق دنیا بر تو چیره می شود. ای موسی! در کار خیر با اهلش مسابقه بگذار و بر آنان پیشی گیر و از دنیا آنچه را بدان نیاز نداری، رها ساز و به فریب خوردگان به دنیا و به خود واگذاشتگان چشم مدوز و بدان که آغاز هر فتنه ای، محبت دنیاست. به حال هیچ کس به خاطر مال زیادش غبطه مخور؛ زیرا مال بسیار، نظر به حقوق واجب، مایه گناه بسیار است. به حال کسی که مردم از او خشنودند، غبطه مبر تا بدانی خدا هم از او خشنود است.