شهد بندگی صفحه 163

و این نیکو مثالی است احوال آدم خاکی را که در این خاکدان تیره به سر می برد، دل و جانش هوای جانان دارد و تن خاکی اش میل خاکدان. گاه درهای عنایت الهی گشوده می شود و دست غیب به مدد جان می آید، چون شب های جمعه و روزها و شب های ماه مبارک رمضان که موجب تازگی روح می شود و دل و جان نَفَسی تازه می یابد و در فراق منزلگاه از دست رفته، اشک شوق می ریزد و در اشتیاق بازگشت،  آهی به ناله سودا می کند و گاه مرکب تن غالب می آید و گامی چند پس می رود و از قرب جانان دوری می گزیند و در مرتع دنیا به چرا می پردازد و مرغ جان در قفس تن گرفتار ظلمت فراق می گردد. این کشاکشی است که سعادت و شقاوت آدمی بسته بدان است که در مجاهده میان جان پاک انسانی با نفس اماره، کدام غالب آید؛ مجاهده ای سخت و جان کاه، چنان که پیامبر صلی الله علیه و آله آن را بزرگ تر از جهاد با دشمنان در میدان جنگ دانسته، بلکه آن را جهاد اکبر معرفی فرموده است.(1)

گاهی چو ملایکم سر بندگی است

گه چون حیوان به خواب و خور زندگی است

گاهم چو بهایم سر درّندگی است

سبحان اللّه! این چه پراکندگی است

ابو سعید ابو الخیر

لزوم عزم راسخ

آنکه مشتاق لقای یار است و شیدای آرامش و باریابی در جوار دلدار، باید که آستین همت بالا زند و خود را برای مجاهده با نفس اماره آماده سازد و