شهد بندگی صفحه 168

سروش عالم غیبم چه مژده ها داده است

که ای بلند نظر، شاهباز سُدره نشین

نشمین تو نه این کنج محنت آباد است

تو را ز کنگره عرش می زنند صفیر

ندانمت که در این دامگه چه افتاده است

حافظ

نیز در مقامی دیگر، آن عارف فرزانه در راه تشویق و تحریک و نیرو بخشی، خطاب به سالکان راه و مجاهدان طریق اله می فرماید:

ای عزیز! فکری کن و چاره جویی نما و راه نجاتی و وسیله خلاصی برای خود پیدا کن و بر خدای ارحم الراحمین پناه ببر و در شب های تاریکِ تضرع و زاری، از آن ذات مقدس تمنا کن که تو را یاری کند در این جهاد نفس، تا ان شاء اللّه غالب شوی و مملکت وجودت را رحمانی کنی و خانه را  به دست صاحبش دهی. هان ای عزیز! از خواب غفلت بیدار شو و از غفلت تنبّه پیدا کن و دامن همت به کمر زن و تا وقت باقی است، فرصت را غنیمت بشمار و تا عمر باقی است و قوای تو در تصرف توست و جوانی برقرار است و اخلاق فاسده بر تو غالب نشده و ملکات رذیله بر تو چیره نگردیده، چاره ای کن.(1)

الا ای شاهباز قرب شاهی

که اندر مرده دنیا فتادی

در عیش و طرب بر خود ببستی

میان آب و گل تنها نشستی

بید آبادی