شهد بندگی صفحه 18

روزه فقط خودداری از خوردن و آشامیدن نیست؛ که پروردگار متعال آن را مانعی برای زشتی های گفتار و رفتار مقرر فرموده است. چه اندکند روزه داران و چه فراوانند گرسنگان!(1)

روزه عام از شراب و نان بود

وزه خاص از همه عصیان بود

روزه های او بود از غیر دوست

هر چه می خواهد همه از بهر اوست

حال مشتاقان

خوشا حال آنان که خاضعانه به میهمانی محبوب می شتابند و بر سر سفره یار، حق نمک نگاه می دارند و دل در گرو مهر و محبت او سپرده، از موجبات غضب و نارضایتی او پرهیز می کنند. خوشا عاشقی که وقتی فرصت روزه به پایان آید، چون کودکی که به تازگی متولد می گردد؛ از میان گناهان خارج می شود و با سعی جدید در محضر پروردگار به تلاش ایستد و این گونه حرمت ضیافت شکوهمند او را نگاه دارد.