شهد بندگی صفحه 233

مردان خدا پرده پندار دریدند

یعنی همه جا غیر خدا هیچ ندیدند

فروغی بسطامی

نقل است که در ایام کودکی و به اقتضای آن سال ها، میان نوگلان بوستان علوی، امام حسن و امام حسین علیهماالسلام مسئله ای رخ داد. چون امام حسین را که برادر کوچک تر بود، گفتند: چرا در آشتی سبقت نگیری و عذر از امام حسن علیه السلامنخواهی که برادر بزرگ تر توست، فرمود: من از جدّ خویش پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله شنیدم که فرمود: چون میان دو نفر اختلافی حاصل شود، آنکه زودتر قدم پیش نهد و رضایت دیگری حاصل آورده، زودتر به بهشت درآید و من دوست نمی دارم که نسبت به برادر بزرگ تر خویش پیشی جویم و در ورود به بهشت، از او سبقت گیرم. چون این سخن به گوش امام حسن علیه السلام رسید، شتابان به سوی حسین علیه السلام رفت و رضایت وی حاصل فرمود.(1)

تو شاه کشور حُسنی و حُسن عارض تو

عنان حُسن ربود از کف مه کنعان

به مژّه روبد گرد از حریم تو، حوری

به طرّه ساید خاک از رواق تو، غلمان

تو آن مهی که پدید از مه است از تو، فروغ

تو آن شهی که روان در تن است از تو، روان

محمد حسین نادری امیرالشعراء