شهد بندگی صفحه 243

پر آب، دو دیده و پر آتش، جگرم

پرباد، دو دستم و پراز خاک، سرم

چون به لطف الهی و فضل ربانی نگرد، به زبان شادی و نعمت آزادی گوید:

چه کند عرش که او غاشیه من نکشد

چون به دل غاشیه حکم و قضای تو کشم

الهی؛ اگر دوستی نکردم، دشمنی هم نکردم؛ اگر بر گناه مصرّم، اما بر یگانگی تو مقرّم.

الهی! گرچه گناه من افزون است، اما عفو تو از حد بیرون است.

الهی! اگر مجرمم، مسلمانم و اگر بد کرده ام، پشیمانم. ای یگانه، ای که در آفرینش مقدس! چه شود اگر در دَمِ بازپسین، مفلسی را به فریاد رسی.

بی حکم تو چرخ یک زمانی نبود

بی امر تو خلق را زبانی نبود

گر بگذری از کرده و ناکرده من

من سود کنم، تو را زیانی نبود

خواجه عبداللّه انصاری

زیرنویس*

1. اَلْمَصائِبُ مَفاتیحُ الأَجْرِ؛ مصیبت ها، کلید پاداش و ثواب است.

2. تُجْهَلُ النِّعَمُ ما اَقامَتْ فَاذِا وَلّتْ عُرِفَتْ؛ ارزش نعمت ها تا وقتی که وجود دارند شناخته شده نیست، اما چون نعمت از دست می رود، ارزش آن شناخته می شود.