شهد بندگی صفحه 244

3. هنگامی که شنیدی کسی آبروی مردم را دست آویز خود قرار داده، با آن بازی می کند، بکوش که تو را نشناسد؛ زیرا بدبخت ترین مردم، آشنایان اویند.

4. عَلَیْکُمْ بِالْفِکْرِ فَاِنَّهُ حَیاهُ الْقَلْبِ الْبَصیر وَمفاتیحُ اَبْوابِ الحِکْمَهِ؛ بر شما باد بر فکر کردن؛ زیرا فکر، زندگی بخش قلب های آگاه و کلید درهای حکمت است.

5. اَوْسَعُ مایَکُونُ الکَریمُ بِالمَغْفِرَه اِذا ضاقَت بِالمذنِبِ اَلْمَعزِرهِ؛ بهترین عرصه ای که انسان کریم باید در آن گذشت و بزرگواری کند، وقتی است که راه های معذرت خواهی بر روی شخص خطاکار، بسته شود.

6. صاحِبِ الناسَ بِمثْلِ ما تُحِبُ اَنْ یُصاحِبُوکَ بِهِ؛ با مردم چنان معاشرت کن که دوست داری آن گونه با تو مصاحبت و دوستی کنند.