شهد بندگی صفحه 49

از هر چه نه از بهر تو کردم توبه

ز آن غم که نه از بهر تو خوردم توبه

و آن نیز که بعد از این برای تو کنم

گر بهتر از آن توان، از آن هم توبه

خواجه عبدالله انصاری

نقل است عابدی گفت: نماز سی سال خود را که همه در صف نخستین خوانده بودم، باز خواندم؛ از آنکه روزی در رده یکم جای نبود و در ردیف دوم ایستادم. ترسان از اینکه مردم مرا در صف بینند و شرمساری برم، سرانجام به صف نخست پیشی گرفتم. آن گاه دانستم که همه نمازهایم به ریا آلوده بوده و از اخلاص تهی.(1)

مولی الکونین، امیرمؤمنان علی علیه السلام می فرماید:

ای کمیل! نماز و روزه و صدقه را ارزشی نیست؛ مهم آن است که نماز با قلبی پرهیزکار به جای آورده شود، اعمال آدمی مورد رضایت حق باشد، خشوع کامل بر دل و جان فرمانروایی کند، و کوشش در آن بر دوام باشد.(2)

ایها الناس! جهان جای تن آسایی نیست

مرد دانا به جهان داشتن ارزانی نیست

طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانی

صدق پیش آر؛ که اخلاص به پیشانی نیست

سعدی