شهد بندگی صفحه 72

امام زمان(عج) (روز هفتم ماه مبارک رمضان)

اشاره

ای خرم از فروغ رخت، لاله زار عمر

باز آ که ریخت بی گل رویت، بهار عمر

از دیده گر سرشک چو باران چکد، رواست

که اندر غمت، چون برق بشد روزگار عمر

این یک دو دم که مهلت دیدار ممکن است

دریاب کار ما، که نه پیداست کار عمر

دی در گذر بود و نظر سوی ما نکرد

بیچاره دل که هیچ ندید از گذار عمر

بی عمر، زنده ام من و این بس عجب مدار

روز فراق را که نهد در شمار عمر

حافظ

شرح فراق

کجایی ای نگار خوش خرام که چشمه هستی در انتظار تو در خون نشست. به راستی، ای ماه دلربای عاشقان، که گمانت به صبر و قرار مشتاقان و دلدادگان، عجیب و حیرت انگیز است؛ عالم در انتظار تو به خود می پیچد و تو در انتظار پرده برانداختنی. بخرام ای سروسهی رفتارِ هستی، که لاله های جان عاشقانت، آماده سرفشاندن بر پای تواند. بیا که مایه حیات، تشنه کام جرعه ای از مینای خوشگوار لعل لب توست. از آن دم که آن روی دلفروز پوشیدی و رخ از غیر خویش بر تافتی، هیچ صبحی نیست که شرمسار