شهد بندگی صفحه 78

دل نگران یاران و امیدواران خویش است. مهر و محبت آن حضرت گاه در احادیثی که درباره الطاف ایشان به شیعیان رسیده، تجلی کرده است؛ چنان که در برخی روایات آمده که آن امام برای مؤمنان به منزله پدری مهربان و شفیق و بلکه از چنین پدری هم مهربان تر و دل سوزتر است.(1)

در روایتی نیز شیعیان به منزله برگ های درخت امامت معرفی شده اند. پس همان گونه که برگ با جدا شدن از شاخه، زرد و پژمرده می شود، طراوت و سرسبزی دنیا و آخرت شیعیان به برکت اتصال به درخت ولایت است(2) و این مطلب، شدت اتصال و ربط ما را با امام و ولی امرمان نشان می دهد. در برخی روایات، به اندوه آن امام عزیز به واسطه حزن و ناراحتی شیعیانشان اشاره رفته که آن حضرت در بیماری ایشان دردمند می شود. حتی در برخی احادیث آمده است که امامان هدایت علیهم السلام در هنگام بیماری برخی دوستان و شیعیانشان، اندوهگین شده، گریسته اند.(3)

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم

لطف ها می کنی ای خاک درت، تاج سرم

دلبرا، بنده نوازیت که آموخت، بگو

که من این ظن به رقیبان تو هرگز نبرم

حافظ

1- همان، ص 458.
2- همان، ص 270.
3- همان، ص 121.