شهد بندگی صفحه 90

دعای صبح و شام تو کلید گنج مقصود است

بدین راه و روش می رو که با دلدار پیوندی

حافظ

دعای عارفان

عارفِ کامل و عالم عابدِ روزگار، حضرت امام خمینی رحمه الله، شب های ماه مبارک رمضان را تمامی تا به صبح به دعا و عبادت می گذارنید و بعد از ادای فریضه صبح، قدری استراحت می کرد، آن گاه به کارهای خویش می پرداخت.(1)

از قول یکی از شاگردان ایشان نقل است که گفت شبی نزدیک صبح از کنار باغی در نزدیکی منزل امام می گذشتم که صدای ناله و گریه ای به گوشم رسید. من که شرم داشتم جلوتر بروم، کنار باغ ایستادم تا مناجات و نماز و دعایش به پایان رسید و از جا برخاست و رفت و چون نگاه کردم، دیدم آن شب زنده دارِ بیدار دل، حضرت امام بود که اشک تمام چهره اش را پوشانیده بود.(2)

عالمی می گفت: شبی در ماه مبارک رمضان برای زیارت مولی الموحدین و امام العارفین، امام علی بن ابی طالب علیه السلام به نجف اشرف رفته بودم، عده ای را دیدم که به نماز شب ایستاده اند و در قنوت نماز، دعای ابوحمزه ثمالی امام سجاد علیه السلام را از حفظ می خوانند. وقتی شمردم، تعدادشان به هفتاد نفر می رسید.