- مقدمه 1
- معنی بستن و بازشدن شیطان 6
- انتظار ما از روزه 10
- روزه دار شبیه خدا می شود 11
- برکات روزه 13
- روزه، گرسنگی یا بندگی؟ 15
- تقویت تقوی 16
- گرسنگی؛ پذیراییِ مقدّس خدا! 19
- روزه؛ خزینه حکمت 21
- روزه؛ دریچه عبادت 24
- آزادی از وَهم 25
- روزه؛ عامل نجات از وَهم 28
- حداقلِ غذا، حداکثرِ قدرت 32
- جایگاه دعای سحر 40
حالتی می شود. اگر حدیث «اَنَا اَجزی بِه» باشد، یعنی خودم جزایش را می دهم، این هم مژده بزرگی است، یعنی نتیجه روزه و جزای روزه دار را به واسطه ها واگذار نمی کنم و به واقع این هم مقام کمی نیست، چون در هر صورت در این حالت هم کمالات بسیار متعالی را از خدا دریافت می کنید.
شما در روزه، کمی از گرایش به دنیا منصرف می شوید و در نتیجه یک غنای مختصری نسبت به دنیا در شما پدیدار می شود و لذا به یک اعتبار صفتی از صفات عُلیای خداوند یعنی صفت «غنی» در قلب شما تجلّی می کند و نیازتان به دنیا کم می شود و با خدا مأنوس می گردید. یعنی اگر روزه دار همت خود را بلند کند و در طلب حق باشد، نور حق در صفت غنی در قلبش می تابد و این یک نحوه قرب به حق است.
پس اگر از روزه، نور حق خواستید، همین را به شما می دهند. خودتان را آماده کنید و همت خود را بلند کنید تا از روزه مقام بگیرید، اصلاً طوری شود که مقامتان تغییر کند.