سیره پیامبرانه شهدا صفحه 29

بودند، می رفتند سراغ  بچه ها و اوقاتی را با آنها سپری می کردند. گاهی تا وقتی بچه ها بیدار بودند، همراه با آنها بود.

این همه برنامه در چندین جای تهران و انجام این امور و رسیدگی دقیق به من و بچه ها به خاطر این بود که ایشان تمام این برنامه ها را تنظیم می کردند و برنامه ریزی داشتند».(1)

سردار شهید حاج یونس زنگی آبادی

همسرش می گوید: «در طول چند سال زندگی مشترکمان، او را چنان که شایسته بود، نشناختم. یکی از خصوصیات حاجی، نظمش بود. سعی می کرد کارهایی را که باید انجام دهد، بنویسد. مثلاً صبح که می خواست از خانه بیرون برود، برنامه های مهم خود را روی کاغذ می نوشت. مثلاً می نوشت: امروز باید بروم و از سپاه لباس بگیرم. امروز باید به نماز جمعه بروم. ساعت فلان باید به خانه فلان دوستم بروم».(2)

سردار شهید سید مجتبی علمدار

در سال 1345 در خانواده ای مذهبی در شهرستان _ساری_ دیده به جهان گشود. اگرچه دوران تحصیلات متوسطه _سیدمجتبی _به دلیل پیروی از فرمان امام و ضرورت جنگ ناتمام ماند، ولی راه سید را به سوی دانشگاهی باز کرد که توانست از دانشجویان ممتاز آن باشد. بچه های _گروهان سلمان_(3) هنوز  خاطرات دلاوری ها و تدبیرهای شجاعانه فرمانده خود را به یاد سپرده اند. پس از پایان جنگ، سید که از ناحیه کتف مجروح بود و عوارض مواد شیمیایی او را آزار می داد، جهاد خود را در سنگر خدمت به انقلاب در _لشکر_ 25_ کربلا_ ادامه داد. سرانجام جانباز سرافراز عرصه جهاد اکبر و جهاد اصغر و

1- [1] . علی تاج دینی، هم سفر خورشید، تهران، مرکز فرهنگی نشر قبله، 1378، چ 3، ص 14.
2- [2] . مرتضی سرهنگی، هم سفر شقایق، کرمان، لشکر 41 ثارالله، 1378، چ اول، ص 21.
3- [3] . گروهان سلمان جزو گردان مسلم بن عقیل لشکر ویژه 25 کربلا مازندران بود.