احکام پزشکان و بیماران: مطابق با فتوای آیه الله العظمی حاج شیخ محمد فاضل لنکرانی صفحه 171

551- کسی که باید نایب بگیرد،هر کدام از کارهای وضو را که می تواند به تنهایی انجام دهد،نباید در آن کمک بگیرد.

552- کسی که می ترسد که اگر وضو بگیرد مریض شود یا اگر آب را به مصرف وضو برساند،تشنه بماند،نباید وضو بگیرد.بلکه اگر نداند که آب برای او ضرر دارد و وضو بگیرد و بعد بفهمد ضرر داشته،احتیاط واجب آن است که تیمّم کند و با آن وضو،نماز نخواند و اگر با آن وضو نماز به جای آورده است دوباره آن را انجام دهد.

553- اگر رساندن آب به صورت و دست ها،به مقدار کمی که وضو با آن صحیح است،ضرر نداشته باشد و بیشتر از آن ضرر داشته باشد،باید با همان مقدار وضو بگیرد.

554- اگر در صورت و دست ها و جلوی سر و روی پاها به واسطۀ سوختن یا چیز دیگر،تاول ایجاد شود،شستن و مسح روی آن کافی است و چنانچه تاول سوراخ شود،رساندن آب به زیر پوست لازم نیست،بلکه اگر پوست یا یک قسمت آن کنده شود،لازم نیست آب را به زیر آن قسمتی که کنده نشده برساند.ولی چنانچه پوستی که کنده شده گاهی به بدن می چسبد و گاهی بلند می شود،باید آن را از بدن جدا کند یا آب را به زیر آن برساند.

وضوی وسواسی

555- مقصود از«وسواسی»کسی است که کارهای او از حدّ متعارف خارج شود و باید از آن اجتناب نماید.

556- کسی که در کارهای وضو و شرایط آن مثل پاک بودن و غصبی