احکام پزشکی (منتظری) صفحه 32

«81» اگر پزشک صلاحیت لازم را داشته باشد ولی در عمل کوتاهی و بی دقتی نماید و از این راه آسیبی به بیمار برسد، ضامن است؛ چه شرط عدم ضمان کرده باشد یا نه.

«82» پزشک حاذق و با صلاحیت اگر در انجام اقدامات درمانی کوتاهی نکرده باشد ولی با این حال صدمه ای به بیمار وارد آید، دو

صورت دارد:

الف: اگر پزشک با اجازۀ بیمار و اخذ برائت از او اقدام به معالجه کرده باشد، ضامن نیست.

ب: اگر بدون اجازه و اخذ برائت اقدام کرده باشد، چنانچه امکان دریافت اجازه وجود نداشته- مثل اینکه بیمار بیهوش بوده و ولیّ او نیز ناشناخته باشد، و یا بیمار اورژانسی بوده و فرصت برای اخذ برائت و اجازه نبوده- در این صورت ضامن نخواهد بود؛ ولی اگر امکان و فرصت برای دریافت اجازه و اخذ برائت وجود داشته ولی پزشک اقدام نکرده باشد، ضامن می باشد.

«83» اگر پزشک نتواند بیماری یا علایم بیماری را تشخیص دهد، یا درمان و یا داروی آن را فراموش نماید، حق معالجه را ندارد؛ و اگر اقدام کند و آسیبی به بیمار برسد ضامن است، چه شرط عدم ضمان کرده باشد یا نه.

«84» اگر در ضمن معالجه به وسیلۀ عواملی که مربوط به پزشک نیست- مثل قطع برق یا خرابی دستگاه- آسیبی به بیمار برسد، در این صورت پزشک ضامن نیست؛ بلکه اگر عمل مذکور منتسب به فردی باشد او ضامن است.

«85» سؤال: در مواردی که به علل غیر مربوط به کار پزشک- مثل اختلال در دستگاهها و رفتن برق و ...- به بیمار لطمه ای وارد می شود، ضامن کیست؟

جواب: در چنین موارد اگر لطمه و خسارت از روی تقصیر و مسامحه بوده و مستند به شخص خاصی باشد همان شخص ضامن است، مگر اینکه شرط عدم ضمان کرده باشند.

«86» سؤال: اگر به واسطۀ تشخیص نادرست طبیب حاذق آسیبی به بیمار وارد شود آیا باید دیه پرداخت شود؟ اگر باید دیه داده شود به عهدۀ کیست؟ چنانچه در تشخیص سهل انگاری نموده باشد حکم

چگونه است؟