- [مقدمه ناشر] 1
- فصل اول: معاینه و درمان پزشکی 2
- اشاره 2
- * نگاه به نامحرم 3
- * لمس بدن نامحرم 3
- * مراجعه به پزشک غیر هم جنس 5
- * اولویت در درمان 8
- فصل دوم: تزریقات و پانسمان 10
- اشاره 10
- * ضمانت در تزریقات 11
- * تزریقات توسط جنس مخالف 11
- اشاره 13
- فصل سوم: دندانپزشکی 13
- * طهارت و نجاست دندان 14
- * گذاشتن دندان طلا 16
- * دندانپزشکی در ایام روزه داری 16
- * ضمانت در دندانپزشکی 16
- * دیۀ دندان 17
- فصل چهارم: پزشکی قانونی 18
- اشاره 18
- * کالبد شکافی 19
- * تشخیص مرگ 19
- * گواهی پزشکی 20
- * شکایت از پزشک 22
- * هزینۀ درمان 23
- اشاره 24
- فصل پنجم: اجرت پزشکی 24
- * حق طبابت 25
- * دریافت پول اضافی 26
- * وجوب طبابت 26
- فصل ششم: اسرار بیماران 27
- اشاره 27
- * موارد افشای سرّ 28
- فصل هفتم: احکام ضمان 30
- اشاره 30
- * ضمانت در درمان 31
- * احکام کلی ضمانت در پزشکی 31
- * ضمانت در تجویز دارو 38
- * اخذ برائت از بیمار 42
- * ضمانت در فروش دارو 42
- اشاره 45
- فصل هشتم: آموزش پزشکی 45
- * معاینۀ بیماران 46
- * مسائل آموزشی 46
- * ضمانت در دوران دانشجویی 48
- فصل نهم: تشریح 49
- اشاره 49
- * تشریح مردۀ مسلمان 50
- * تشریح مردۀ غیر مسلمان 51
- * تهیۀ جسد و استخوان 51
- * پرداخت دیه 53
- * تماس با جسد 53
- فصل دهم: زنان و زایمان 55
- اشاره 55
- * دخالت مردان در امور زنان 56
- * عمل جراحی برای خروج جنین 56
- * تجویز دارو در زمان بارداری و شیردهی 57
- * استفاده از باقیمانده های زایمان 57
- فصل یازدهم: تلقیح و انتقال جنین 60
- اشاره 60
- موارد مشروع: 61
- * تلقیح (بارداری به روش مصنوعی) 61
- موارد نامشروع: 62
- * بانک اسپرم 63
- * به دست آوردن نطفه و تخمک 64
- * دور ریختن جنینهای آزمایشگاهی 65
- * رحم کرایه ای 66
- فصل دوازدهم: جلوگیری از بارداری 69
- اشاره 69
- * جلوگیری موقت 70
- * جلوگیری دائم 72
- * الزام به جلوگیری 73
- فصل سیزدهم: سقط جنین 74
- اشاره 74
- * سقط جنین 75
- * غسل و کفن جنین مرده 78
- * دیۀ سقط جنین 78
- اشاره 81
- فصل چهاردهم: ازدواج و تغییر جنسیت 81
- * بکارت 82
- * بیماریهای ازدواج 82
- * تغییر جنسیت 84
- * روابط پس از تغییر 86
- * آشکار کردن جنس واقعی 87
- اشاره 88
- فصل پانزدهم: مرگ مغزی 88
- * مرگ مغزی 89
- * تجویز مرگ 92
- فصل شانزدهم: پیوند اعضاء 94
- اشاره 94
- * پیوند اعضاء 95
- * کاشت مو 99
- * خریدوفروش اعضاء 99
- * دیه در پیوند اعضاء 100
- اشاره 102
- فصل هفدهم: جرّاحی 102
- * اقدام به جرّاحی 103
- * جرّاحی پوست 104
- * ضمانت در جرّاحی 104
- اشاره 106
- فصل هیجدهم: اتاق عمل 106
- * تماس با مرده یا اعضاء جداشده 107
- * نگاه و لمس 107
- * نخ بخیه 108
- * طهارت وسایل و ابزار 108
- * دفن اعضاء جدا شده 109
- اشاره 110
- فصل نوزدهم: آزمایشهای پزشکی 110
- * آزمایشهای تحقیقاتی 111
- * آزمایشهای تشخیصی 111
- * تغییر یا اصلاح ژن 114
- * ضمانت در آزمایشگاه 114
- اشاره 116
- فصل بیستم: خون و فرآورده های آن 116
- * طهارت و نجاست 117
- * اهداء خون 117
- * انتقال خون 117
- * ضمانت در خون گرفتن 118
- * خریدوفروش خون 118
- اشاره 119
- فصل بیست و یکم: دارو 119
- * استفاده از الکل 120
- * معالجه با موادّ حرام 120
- * داروهای وارداتی 121
- * ماء الشعیر 121
- فصل بیست و دوم: استعمال مواد مخدّر 123
- اشاره 123
- * اعتیاد 124
- * استفاده دارویی 125
- * ترک اعتیاد 125
- اشاره 126
- فصل بیست و سوّم: درمان به وسیلۀ هیپنوتیزم (خواب مصنوعی) 126
- * هیپنوتیزم 127
- فصل بیست و چهارم: احکام شرعی بیماران 128
- اشاره 128
- * طهارت و نجاست 129
- * وضو، غسل و تیمّم 129
- * نماز بیماران 133
- * روزۀ بیماران 136
- * تجویز پزشک 137
- * حالات بیماری 138
- * حج 140
- * قضا و کفاره 140
آیا منجی ضامن است؟
جواب: الف: آری واجب است.
ب: هر کس متمکن باشد واجب است به عنوان مقدمۀ واجب مخارج را بپردازد.
ج: اگر بازداشتن او از خودکشی مستلزم خطر جانی یا ضرر غیر قابل تحمّل برای بازدارنده باشد واجب نیست.
د: فرقی بین مسلمان و کافر محقون الدم نیست.
ه: رضایت او در تکلیف مذکور دخالت ندارد.
و: در صورت توقف انجام تکلیف بر آن و اکتفا به مقدار ضرورت ضامن نیست.
«98» گواهی پزشک موجب اثبات جرم نمی شود؛ ولی در امور محسوس، در صورتی که شرایط شهادت در پزشک وجود داشته باشد به عنوان
یک شاهد معتبر است.
* ضمانت در تجویز دارو
«99» اگر پزشک مباشر درمان نباشد بلکه فقط دارویی را توصیف نماید- و مثلًا بگوید: فلان دارو برای فلان بیماری خوب است- و بیمار یا ولیّ او با اختیار و آگاهی خود آن دارو را مصرف نمایند، در این صورت پزشک نسبت به عوارض احتمالی آن مسئول نیست؛ هرچند شرط عدم ضمان نکرده باشد.
«100» در صورتی که پزشک نوع بیماری و داروی مؤثر را تشخیص دهد، واجب است اقدام کند؛ و چنانچه با عدم اقدام او آسیبی به بیمار برسد مسئول است.
«101» در صورتی که پزشک نتواند بیماری را تشخیص دهد یا داروهای مؤثر را فراموش کند حق تجویز داروی احتمالی و ضعیف را ندارد، و هیچ مسئولیتی هم متوجه او نیست؛ ولی اگر امکان مراجعه به پزشک دیگر نیست در صورتی که احتمال و حدس او عقلایی باشد با شرط عدم ضمان اشکال ندارد.
«102» هرگاه پزشک داروهایی را تجویز نماید که می داند بیماری را بهبود می بخشد ولی آن داروها دارای آثار جانبی هستند، در صورتی که به بیمار اطلاع دهد