احکام پزشکی (منتظری) صفحه 54

«161» دیۀ صدمات وارد شده بر میّت به ورثۀ او تعلّق نمی گیرد، و باید صرف حج یا صدقات و یا خیرات برای شخص خود میّت شود، و یا اگر او بدهی دارد صرف پرداخت آن گردد؛ مگر اینکه در وصیت مصرف معیّنی برای آن در نظر گرفته باشد یا وصیت کرده باشد که به ورثه برسد. همچنین است اگر از راه مصالحه یا قرارداد، مبلغ معیّنی در قبال استفاده از جسد او به میّت تعلّق گیرد.

«162» اگر پولی را به عنوان غیر

دیه به بستگان میّت بدهند دیۀ تشریح و قطع اعضای میّت ساقط نمی شود؛ مگر اینکه از ابتدا پول را به عنوان دیه بپردازند یا اینکه میّت قبل از فوت خود بر سر مبلغ ذکر شده به توافق رسیده و مصالحه کرده باشد، که در این صورت اگر مبلغ توافق شده کمتر از دیه باشد پرداخت همان مبلغ کافی است.

«163» پرداخت دیه به عهدۀ عامل تشریح یا قطع عضو می باشد؛ ولی مؤسسات و دانشگاههای پزشکی می توانند این هزینه را از طرف او پرداخت کنند.