احکام پزشکی (منتظری) صفحه 61

* تلقیح (بارداری به روش مصنوعی)

موارد مشروع:

«178» مرد می تواند منی خود را وارد رحم همسر خود نماید، هرچند با وسایل مصنوعی باشد؛ ولی باید از مقدمات حرام پرهیز نماید. بنابراین اگر مرد با رضایت همسر این کار را خود انجام دهد و منی خود را به شکل حلال به دست آورد و در رحم او تزریق نماید مانعی ندارد و نوزاد حلال زاده و متعلق به همان زن و مرد می باشد.

«179» گرفتن نطفۀ مرد و زن از راه مشروع نه استمناء، ترکیب نمودن آنها در خارج از رحم، گذاشتن آن در درون دستگاه و پرورش جنین در آن جایز است و بچه ای که از این راه به دست می آید به صاحبان نطفه تعلق دارد.

«180» گرفتن نطفۀ زن و شوهر از راه مشروع، بارور نمودن آنها در خارج از رحم و بازگرداندن آن به رحم زن اگر ملازم با عمل حرامی نباشد و یا ضرورت عرفی در میان باشد جایز است.

«181» اگر مادری قادر به نگهداری جنین تا هنگام زایمان باشد و از وضعیت کامل جسمانی برخوردار است ولی به دلایل دیگری مایل باشد که جنین از ابتدا که به صورت نطفه است یا در مراحل دیگر در دستگاه مصنوعی پرورش یابد و شوهر او هم راضی به این عمل باشد، ظاهراً اشکالی ندارد.

«182» سؤال: بر طبق تشخیص پزشکان جنینی هست که اگر در شکم مادر بماند خواهد مرد ولی اگر آن را از شکم مادر خارج نمایند و در دستگاه مخصوص (انکوباتور)

بگذارند زنده می ماند و به رشد و حیات خود ادامه می دهد، بفرمایید:

الف: تکلیف در این مورد چیست؟ آیا می توان جنین را از شکم مادر خارج نمود؟