احکام پزشکی (منتظری) صفحه 8

«19» سؤال: معاینۀ افرادی که بیمار نیستند و یا بیماری آشکاری ندارند و برای امور مختلف

نظیر استخدام، سربازی و کارهای پژوهشی به پزشک معرفی می گردند، چه حکمی دارد؟ تسرّی این مسأله به افراد هم جنس و غیر هم جنس چگونه است؟

جواب: معاینۀ غیر همجنسِ نامحرم و معاینۀ عورتِ غیر همسر حتی برای همجنس و محرم در غیر حال ضرورت جایز نیست، ولی در صورت لزوم و ضرورت مانعی ندارد، و مقصود از «ضرورت» ضرورت عرفی است.

* اولویت در درمان

«20» سؤال: انتخاب اولویت در رسیدگی به چند بیمار که همگی به اقدامات اورژانسی نیاز دارند بر چه اساسی است؟ آیا معیار، تنها رسیدگی به حال بیمار بدحال تر است یا این که شخصیت حقوقی و حقیقی افراد، باعث برتری یک نفر بر دیگری می شود؟ مثلًا رسیدگی به یک فرد معتاد به هروئین که تصادف کرده با یک فرد مؤثر در جامعه یکسان است؟

جواب: باید بیماری را که بدحال تر و خطر جانی او بیشتر است مقدم داشت.

«21» سؤال: اگر دو مصدوم را برای معالجه بیاورند که هر دو در شرایط خطر جانی قرار دارند، در صورتی که یکی از آن دو مصدوم، عضو خانواده ای باشد که این پزشک، طبیب خانوادگی آنان می باشد و اقدام پزشک برای معالجۀ هر یک از آن دو مستلزم رها ساختن مصدوم دیگر است بفرمایید:

الف: اگر طبیب هیچ گونه تعهد شرعی نسبت به معالجۀ اعضای خانوادۀ مصدومی که وی پزشک آنان است نداده باشد وظیفۀ او چیست؟

ب: در صورتی که تعهد شرعی نسبت به معالجۀ اعضای خانوادۀ یکی از آن دو داشته باشد چه کند؟

ج: در صورتی که مصدوم و مجروحی که وی پزشک خانوادگی آنان می باشد حالش بسیار سخت است ولی احتمال خطر مرگ برای او کمتر است تا مصدوم دیگر، در این

صورت وظیفه چیست؟