حدود و قصاص و دیات صفحه 22

که حیوان چه گناه دارد؟ فرمودند: که حیوان گناهی ندارد، و لیکن حضرت رسول صلی اللَّه علیه و آله چنین کرد که مردم جرأت ننمایند بر وطی بهائم، و نسل انسان بر طرف شود تمام شد حدیث. (1)

و اگر حیوانی باشد که متعارف سواری آن باشد هر چند حلال گوشت باشد مانند اسب و استر و الاغ، آن را ذبح نمی کنند، بلکه از آن شهر بیرون می برند، و در شهر دیگر می فروشند که آن شخص را پیوسته سرزنش به آن عمل نکنند.

و بعضی گفته اند: که گوشتش نیز حرام می شود، و اگر حیوان از دیگری باشد قیمت آن را به صاحب حیوان می دهند، و الّا به وطی کننده می دهند.

و بعضی گفته اند: قیمتش را تصدق می کنند، و حدّش همان است که در قسم اوّل مذکور شد. و بعضی بلوغ و عقل را در غیر حد از احکام دیگر اعتبار نکرده اند، و طفل و دیوانه اگر چنین عملی کنند ایشان را تأدیب می کنند، و این حد بدو گواه عادل و به یک اقرار ثابت می شود.

و بعضی گفته اند: بدو اقرار و به گواهی زنان ثابت نمی شود، و در مرتبه سیّم یا چهارم گفته اند: او را می کشند، و اگر دو مرتبه یا سه مرتبه تازیانه زده باشند، و اگر حیوان از دیگری باشد به اقرار او بغیر تعزیر چیزی ثابت نمی شود.

دوّم در وطی اموات است:

وطی مردگان در احکام مثل وطی زنده است، اگر کسی با زن بیگانه مرده زنا کند اگر محصن باشد و زن داشته باشد او را سنگسار می کنند، و اگر زن نداشته باشد صد تازیانه می زنند، و زیاده بر وطی زنده بقدر آن چه امام مصلحت داند او را تعزیر نیز می کند، و اگر با زن خود بعد از مردن او وطی کند یا با کنیز مرده خود او را تعزیر می کنند، و حد نمی زنند، و حکم زنا با زنان محرم بعد از مردن، و لواط کردن با پسر مرده و ثابت شدن به چهار گواه یا چهار اقرار همه مثل حکم زنده است، چنانکه گذشت.

1- تهذیب الاحکام 10/ 60.