حدود و قصاص و دیات صفحه 48

و شیخ بهاء الدین (1) علیه الرحمه و الرضوان می فرماید: که دعاء و قرآن که برای مطلبی خوانند خوب است ندمند به دهان که دغدغه جادو در آن می شود.

و شیخ شهید علیه الرحمه، و دیگران از اقسام سحر شمرده اند، گفتن و نوشتن، و افسان کردن را، و در آتش دخنه (2) کردن به عقاقیری چند که منسوب به کواکب می دانند، و گره زدن و دمیدن در آنها را، و استخدام ملائکه کردن، و نیز نجات ساختن (3) و طلسمات (4) نوشتن، و به آن ملحق گردانیده اند:

«شعبذه» را که امور غریبه ظاهر سازند از راه تردستی(5)، چنانکه معرکه گیران می کنند و از جمله سحر یا از قبیل آن است:

«کهانت» یعنی خبر دادن از جن، و گفته اند: از جمله آن است:

چلّه ای که می دارند، و ریاضت می کشند برای دیدن جن، و تسخیر کردن ایشان، و عزیمت خواندن و قسم دادن به لفظی چند که معنی آنها مفهوم نمی شود، و به اعتقاد خود تسخیر ملائکه می کنند، که خدمتها به ایشان بفرمایند، و تسخیر جن می کنند برای نفع و ضرر به مردم، یا جنیّان و شیاطین را حاضر می گردانند، برای آن که خبرها از ایشان بپرسند، و نقل کنند، یا به اعتقاد خود جن را داخل بدن زنی یا کودکی می کنند که بر زبان او سخن بگوید، و خبرها بدهد. و بعضی اکثر اینها را داخل سحر گرفته اند، و بعضی را اعتقاد آن است که سحر حقیقتی ندارد، و محض خیال است و اثری بر آن مترتب نمی گردد، و بعضی قایلند که بر دو قسم است: بعضی محض تخیّل و تسویل است (6) مانند شعبذه (7) و بعضی اصل دارد، و اثرها نسبت به جمعی بر آن مترتب می شود از محبت و عداوت و عزّت و مذلّت و امثال اینها. و علامه حلی (رحمه اللَّه علیه) (8) گفته است: که گاه هست که سحر باعث کشتن و بیماری و جدائی میان مرد و زن می شود، و سبب محبت و عداوت

1- محمد بن عز الدین حسین العاملی معروف به شیخ بهائی( 953- 1031).

2- بخور و دود دادن.

3- افسون و جادو.

4- نوشته ای شامل اشکال و ادعیه که به توسط آن عملی خارق عادت انجام دهند.

5- حقه بازی و نیرنگ زدن.

6- آراستن چیزی برای فریب و گمراهی دیگران.

7- چشم بندی.

8- جمال الدین ابی منصور الحسن بن سدید الدین یوسف الحلی( 648- 726).