حدود و قصاص و دیات صفحه 52

مجتهد نکند، اگر چه دور نیست که به تقلید مجتهد تواند کرد.

و بر هر تقدیر باید که علم بوقوع موجب حد داشته باشد، پس اگر به گواه ثابت شود، باید که نزد مجتهد ثابت شود

ششم: خلاف است که آیا مجتهد در زمان غیبت امام علیه السلام می تواند اقامه حدود بکند یا نه

، جمع کثیری از علماء را اعتقاد آن است مجتهد جامع الشرائط عادل می تواند در زمان غیب اجراء جمیع حدود بکند حتی دست بریدن و گردن زدن، و سنگسار کردن، و بر دار کشیدن، و بعضی گفته اند: حدودی که به کشتن نرسد جاری می تواند کرد، و بعضی گفته اند: آن چه منتهی به جراحت شود نیز نمی تواند کرد، و بعضی گفته اند: حد زدن مطلقا کار امام صلوات اللَّه علیه و نایب خاص او است، و مجتهد هیچ حدی را نمی تواند زد، و مسأله خالی از اشکال نیست، و تحقیق این مسأله پر ضرور نیست، زیرا که هر مجتهدی برأی خود عمل خواهد کرد. (1)

1- ولی قول حق در مسأله این است که در عصر غیبت، نیابت عامه از طرف امام علیه السلام به مجتهد مکلف، عادل و با کفایت واگذار شده. چنانکه آن حضرت در روایتی می فرمایند: «در پدیده های زمان و رویدادهای تازه به راویان احادیث ما مراجعه کنید، هر آینه حجت من بر شما هستند، و من حجت خدا بر ایشانم» «وسائل الشیعه 18: 101 ح 9.» این حدیث شریف می رساند که ولی فقیه- در همه رویدادهای زمان و شئون جامعه به اندازه ای که مطابقت اصول زندگی را با شریعت اسلام تضمین نمایند- مرجع مردم می باشد، زیرا دستور مراجعه به آنها از جهتی که بازگو کننده احادیث ائمه و حاملین آئین اسلامند به آنها حق ولایت و سرپرستی بر اجراء احکام اسلام و نظارت کامل بر آنها می دهد.