حدود و قصاص و دیات صفحه 55

چهارم: مرد و زنی را که برهنه در یک لحاف بیابند، بنا بر مشهور که مذکور شد.

پنجم: کسی که به انگشت بکارت دختری را ببرد، و در حدیث صحیح (1) وارد شده است که او را هشتاد تازیانه می زنند، و مشهور تعزیر است.

ششم: کسی که اقرار به زنا یا لواط کمتر از چهار مرتبه بکند.

هفتم: کسی که پسری را ببوسد.

هشتم: دو زن بیگانه که ایشان را برهنه در زیر یک لحاف بیابند.

نهم: کسی که شخصی را دشنامی دهد که فحش نباشد، و او مستحق اهانت نباشد، یا کنایه بگوید که صریح در فحش نباشد، مثل آن که بگوید که من حرام زاده نیستم.

دهم: آن که کسی بزن خود بگوید، که من ترا باکره نیافتم.

یازدهم: آن که طفلی یا دیوانه را فحش بگوید.

دوازدهم: دو مرد که یک دیگر را هر دو دشنام فحش بگویند، هر دو را تعزیر می کنند.

سیزدهم: کافری که سحر کند.

چهاردهم: طفل یا دیوانه که شراب خورند.

پانزدهم: کسی که شراب فرو شد و حلال نداند.

شانزدهم: کسی که به قهر و غلبه مال کسی را بگیرد و بگریزد، مانند طرّادان.

هفدهم: کسی که به کاغذهای ساخته و رسالتهای دروغ مال مردم را گیرد.

هجدهم: کسی که بنک بخورد کسی دهد، یا بیهوش دارد.

نوزدهم: کسی که جلق کند، و بدست خود استمناء کند تا منی بیاید.

بیستم: کسی که غلام خود را بکشد او را تعزیر می کنند، و کفاره می دهد، و قیمت غلام را نیز تصدّق می کند.

بیست و یکم: مسلمانی که کافری را بکشد که آن کافر در امان باشد.

بیست و دوم: کسی که در مجلس شراب باختیار خود بنشیند.

1- تهذیب الاحکام 10: 47 ح 173.