حدود و قصاص و دیات صفحه 56

بیست و سیّم: کسی که ماهی بی فلس را بخورد، یا بفروشد، یا سپرز (1) حیوان یا سایر اجزای حرام حیوان را بخورد.

بیست و چهارم: طفل یا دیوانه ای که زنا یا لواط کنند.

بیست و پنجم: وطی کردن با چهارپایان.

بیست و ششم: کسی که زنی را بر عمّه یا خاله اش عقد کند بی رضای ایشان با علم به حرمت.

بیست و هفتم: کسی که زن یا متعه، یا کنیز خود را در حیض، یا نفاس از پیش جماع کند او را بیست و پنج تازیانه می زنند، ربع حد زنا کار.

بیست و هشتم: کسی که موی سر زنی را بتراشد، در روایت وارد شده است که او را می زنند، زدنی درد آورنده، و حبس می کنند او را، اگر موی سر زن رویید مهر مثل زن را می گیرند و بزن می دهند، و اگر نروئید دیه آن زن را می گیرند و به او می دهند. (2)

بیست و نهم: کسی که عبادت واجبی را ترک کند و اصرار نماید.

سی ام: کسی که فعل حرامی بکند که حدی بر آن مقرّر نشده، و اصرار نماید، این دو طایفه را امام علیه السلام، یا نائب او تعزیر می نمایند، به آن چه مصلحت دانند، کمتر از حد شرعی، چنانچه مذکور شد.

سی و یکم: در حدیث موثق حضرت صادق علیه السلام مروی است: که مردی آمد به نزد حضرت رسول صلی اللَّه علیه و آله و شکایت کرد که: یا رسول اللَّه من مردی را سؤال کردم و قسم دادم بوجه اللَّه، یعنی بر وی خدا مرا پنج تازیانه زد، حضرت پنج تازیانه دیگر بر او زد، و گفت: سؤال کن بوجه لئیم خودت. (3)

سی و دوّم: بسند معتبر منقول است که حضرت امیر المؤمنین صلوات اللَّه علیه مردی را دید که در مسجد قصه می خواند، او را تازیانه زد، و بیرون کرد (4) و ممکن است که مراد قصّه های دروغ بوده باشد.

1- غده ای است قرمز و کمی بنفش رنگ که در سمت چپ شکم در عقب معده و در جلو و بالای کلیه چپ در زیر حجاب حاجز قرار گرفته، و از صفاق پوشیده شده است. فرهنگ معین 2/ 1824.

2- تهذیب الاحکام 10: 262 ح 69.

3- تهذیب الاحکام 10/ 149 ح 25.

4- تهذیب الاحکام 10: 149 ح 26.