اجرای حدود در اسلام صفحه 113

2. وجود روایت هایی(1) که بر استحباب معالجه محل بریده شده دلالت دارد تا خون ریزی آن قطع شود و بهبود یابد.(2) این روایات در مقام بیان است، ولی به غیر از معالجه، به امور دیگر مانند جواز پیوند دست قطع شده اشاره نکرده و همین امر، دلیل بر عدم جواز پیوند است.

3. عضو قطع شده مردار به شمار می آید و نجس است. از این رو، نماز خواندن با آن عضو هم صحیح نیست.

نظر دوم که به صواب نزدیک تر است، این که در این مسئله نیز مقتضای «اصاله الاباحه» جواز پیوند عضو بریده شده است و دو دلیل فوق هم نمی تواند مانع به شمار آید؛ زیرا، بزهکار بر اساس آیات و روایات به «قطع ید» محکوم شده است، نه «مقطوع الید» بودن. از این رو، الفاظ «نکال» و «خزی» بر عبرت گیری ابدی دلالت ندارند و با همان عبرت گیری که در زمان قطع عضو پیش می آید، مقصود آیه شریفه محقق شده است.

2. روایاتی که بر استحباب معالجه دلالت دارند، در مقام بیان همه احکام مترتب بر اجرای حد و قطع شدن عضو نیستند، بلکه این روایات تنها در مقام جلوگیری از خون ریزیِ عضو قطع شده هستند که مبادا این امر موجب عوارضی بیش تر و یا حتی مرگ بزهکار شود.

3. به تصریح علما(3) اگر با پیوند عضو، حیات در آن مانند دیگر اعضا

1- وسائل الشیعه، ج 18، صص 528 و 529.
2- جواهرالکلام، ج 41، ص 542.
3- تحریرالوسیله، ج 2، ص 491.