رویکردهای انتقادی در فیلم: فرمالیسم و نوفرمالیسم صفحه 49

چهره پردازی، نورپردازی و حالت و حرکات فیگور.(1) عناصر میزانسن از طریق خلق فضا و زمان در فیلم، توجه بیننده را به خود جلب می کنند.

ب) فیلم برداری

ب) فیلم برداری

در فیلم برداری، فیلم خام، سرعت حرکت فیلم، عدسی ها، قاب بندی و قاب متحرک (قابی که حدود تصویری آن تغییر می یابد) تحلیل می شود.

ج) تدوین

ج) تدوین

همارایی یک نما با نمای دیگر یا پیوند دادن نماها با یکدیگر است که چهار جنبه دارد: گرافیک، ریتم، فضا و زمان. تدوین بر اساس شکل فضایی و زمانی آن است که به دوگونه تداومی (کلاسیک) و غیرتداومی تقسیم می شود.

د) صدا

د) صدا

صدا به سه گونه کلام انسان، موسیقی و افکت های صوتی در فیلم حضور دارد و دارای چهار جنبه است: ریتم، وفاداری بی وفایی، فضا و زمان.

نوفرمالیست ها برای تحلیل سبک فیلم چهار مرحله را پیشنهاد می کنند:

یک - تعیین اینکه سیستم شکلی فیلم، روایی یا غیرروایی است. اگر فیلم، روایی است، اجزای آن بر اساس اصولی خواهد بود که در بخش روایت از آن سخن گفته شد. اگر فیلم، غیرروایی است، بر اساس کدام یک از اصول فیلم های غیرروایی (خطابه ای، مقوله ای، انتزاعی یا تداعی گر) شکل گرفته است. «یافتن منطقی که فیلم بر آن متکی است، شما را قادر می سازد که جایگاه شأن نزول هر تکنیک را مشخص کنید».(2)