مشروعیت اقامه حدود و تعزیرات در عصر غیبت صفحه 92

را به مقصود اصلی ایشان رهنمون می سازد.شبیه به آنچه در تبیین کلام ابن ادریس خواهد آمد،راوندی نیز درصدد بیان عدم جواز تصدی حدود،از سوی عامه مردم است و اصلاً درباره عدم یا جواز آن درخصوص فقیه،در مقام بیان نیست.در تأیید این برداشت می توان به سخنان راوندی در دیگر موارد استناد کرد.او در کتاب جهاد فقه القرآن در باب امر به معروف و نهی از منکر می نویسد:«نهی از منکری که لازمه آن جنگ باشد،پس امام و جانشینان او سزاوارتر به آن هستند؛زیرا آنان به سیاست آگاه تر و دارای توانایی هایی هستند». (1)

مشهور علمای شیعه،خلفای ائمه را در زمان غیبت،فقیهانی می دانند که همه ویژگی های مقام ولایت را دارند؛چنان که بسیاری از علما این مطلب را از حدیث شریف رسول اکرم صلّی الله علیه و آله استفاده کرده اند؛ (2)آنجا که می فرماید:

خدایا!جانشینان مرا رحمت کن.گفته شد:ای رسول خدا!جانشینان شما چه کسانی هستند؟ (3)فرمود:کسانی که بعد از من خواهند آمد و حدیث و سنت مرا روایت می کنند. (4)

قطب راوندی مراحل بالای نهی از منکر را که به قتل می انجامد،وظیفه نایبان امام و فقهای شیعه می داند که خلفای ائمه در زمان غیبت هستند.

4-طبرسی

طبرسی عبارتی شبیه به عبارت قطب رواندی ذیل آیه دوم سوره نور دارد؛با این

1- (1) .همان،ج1،ص359.
2- (2) .محقق نراقی،عوائد الایام،ص531؛همان،مستند الشیعه،ج10،ص136؛شیخ انصاری،کتاب المکاسب،ج3،ص552؛سید محسن حکیم،نهج الفقاهه،ص299؛سید مصطفی خمینی،ثلاث رسائل،ولایه الفقیه،ص28؛شیخ مرتضی حائری،الخمس،ص838؛امام خمینی،کتاب البیع،ج2،ص627،سید محمدصادق روحانی،فقه الصادق،ج13،ص193؛آشتیانی،کتاب القضاء،ص12؛سید محمدسعید حکیم،مصباح المنهاج،ص200؛حسینعلی منتظری،نظام الحکم فی الاسلام،ص156؛سید محمدباقر صدر،الفتاوی الواضحه،ص10؛سید محمدعلی ابطحی،رساله فی ثبوت الهلال،ص86.
3- (3) .شیخ صدوق،من لایحضره الفقیه،ج4،ص302؛همان،امالی،ص247؛همان،معانی الاخبار،ص375.
4- (4) .توجه به این نکته ضروری است که نظر نگارنده درباره این حدیث،در بحث های بعدی به صورت تفصیلی ارائه خواهد شد.