تاملی در فقه موسیقی صفحه 14

می خرند تا از راه خدا گمراه کنند».(1)

4. حسن بن هارون می گوید: شنیدم که ابا عبداللّه صادق علیه السلاممی فرمود:

اَلْغِناءُ مَجلسٌ لا یَنظُر اللّهُ اِلی اَهلِه وَ هُو مِمّا قالَ اللّهُ عزَّ و جلَّ: «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشتَری لَهوَ الْحَدیثِ لیُضلُّ عَنْ سَبیلِ اللّه.

[مجلس] غنا مجلسی است که خداوند به اهل آن مجلس [به نظر لطف و رحمت] نگاه نمی کند و آن از مواردی است که خدای عزیز و بلند مرتبه فرموده: «و بعضی از مردم هستند که گفتار لهو را می خرند تا [دیگران را] از راه خدا گمراه کنند».(2)

5. عبدالاعلی می گوید: از جعفربن محمد صادق علیه السلام درباره این گفته خدای عزوجل که «فاجتنبوا الرجس من الاوثان و اجتنبوا قول الزور؛ از پلیدی که بت ها هستند اجتناب کنید و از گفته باطل اجتناب کنید».

پرسیدم، حضرت فرمود:

اَلرِّجسُ مِنَ الاَوثانِ اَلشَّطرنجُ وَ قَولُ الزُّورِ الغِناءُ.

یعنی: پلیدی که عبارت از بت ها هستند، شطرنج است و گفته باطل غناست.

گفتم: این گفته خداوند عزوجل: «و من الناس من یشتری لهو الحدیث».

فرمود: «مِنهُ الْغِناءُ؛ غنا در زمره آن است».(3)

در این روایت، در تطبیق غنا بر گفته باطل هم چنان که از آیه برمی آید، دوری کردن از گفته باطل به دنبال اجتناب از پلیدی، یعنی بت ها آمده است

1- همان، ح 11.
2- همان، ح 16.
3- همان، ح 20.