رساله احکام برای بانوان مطابق با فتاوای مکارم شیرازی صفحه 126

سؤال 499: مواردی که مرد حقّ فسخ دارد، مانند بیماری برص (ویتیلیگو)، نقص مادر زادی، افضاء، موانع مقاربت (مانع استخوانی، یا پرده پوستی و مانند آن) همگی امروزه با درمان قابل رفع می باشد. حال چنانچه مردی پس از ازدواج متوجّه موارد مذکور گردد، آیا باز هم اختیار بر هم زدن عقد را دارد؟ چنانچه نیاز به درمان باشد، آیا درمان و هزینه آن، بر عهده زن و خانواده اوست، یا بر عهده شوهر می باشد؟

جواب : هر گاه به سهولت قابل معالجه بوده باشد وزن با هزینه خود اقدام به درمان نماید، خیار فسخ جاری نیست.

مسأله 500: هر گاه مرد، یا زن، به واسطه یکی از عیوبی که گفته شد، عقد را به هم زنند، احتیاجی به طلاق نیست، همان فسخ کافی است.

محارم و عدّه ای از کسانی که ازدواج با آنها جایز نیست

مسأله 501: پدر شوهر و جدّ او هر چه بالا روند و پسر و نوه پسری و دختری شوهر، هر چه پائین آیند به زن او محرمند، چه قبل از عقد متولّد شده باشند و یا بعد از عقد.

مسأله 502: زن مسلمان نمی تواند به عقد کافر درآید.

سؤال 503: آیا ازدواج موقّت زن

مسلمان با غیر مسلمان، مخصوصاً اهل کتاب، نیز حرام است؟

جواب : آری حرام است.

سؤال 504: آیا ازدواج زنان و دختران شیعه، با جوانان و مردان اهل سنّت، جایز است؟

جواب : در صورتی که خوف انحراف نباشد مانعی ندارد; ولی در صورتی که احتمال انحراف عقیدتی باشد جایز نیست.

سؤال 505: آیا ازدواج با پسری که بظاهر مسلمان است، ولی اهل نماز نیست، حکم ازدواج با کافر را دارد؟