کتابخانه بالقرآن

زنان صفحه 237

صفحه 237

2- کتاب مقدس یهودیان، عهد عتیق، حوا را عامل گناه اولیه آدم و مسؤول خروج وی از بهشت می داند. مردان یهودی در دعای صبحگاهی از

خداوند تشکر می کنند که آنان را زن نیافریده است!

3- مسیحیت کلیسایی نیز زن را عامل گناهکاری انسان اولیه می داند. به اعتقاد آنان گناه اولیه آدم سبب شد که این گناه در گوهر همه انسان ها سرشته شود، بنابراین همه انسانها به جز عیسی(ع) و مریم(س) با گناه متولد می شوند. سبب مذموم بودن ازدواج درمیان مسیحیان نیز همین نکته است.

4- توماس آکویناس، پرآوازه ترین دانشمند و رهبر دینی مسیحی در قرون وسطی، بر این اعتقاد بود که زن با نخستین مقصود طبیعت یعنی کمال جویی منطبق نیست، بلکه با دومین مقصود طبیعت، یعنی گندیدگی، بدشکلی و فرتوتی، انطباق دارد ، (نبوات گری، زنان از دید مردان، ص 8، به نقل از همان، ص 54).

مقایسه کوتاهی بین این اندیشه ها و دیدگاه اسلام، که زن را مانند مرد دارای ویژگی های والای انسانی یعنی اختیار، مسؤولیت پذیری و توان ارتقا و کمال می داند برتری آن را بر دیگر ادیان و مکاتب روشن می سازد.

خداوند متعال می فرماید: «ان المسلمین والمسلمات والمؤمنین والمؤمنات، والقانتین والقانتات، والصادقین والصادقات والصابرین والصابرات والخاشعین والخاشعات والمتصدقین والمتصدقات والصائمین والصائمات والحافظین فروجهم و الحافظات والذاکرین اللّه کثیرا والذاکرات اعدلهم مغفره واجرا عظیما؛ مردان مسلمان و زنان مسلمان و مردان مؤمن و زنان مؤمنه، مردانی که مطیع فرمان خدا هستند و زنانی که از فرمان حق اطاعت می کنند، مردان راستگو و زنان راستگو، مردان صابر و زنان شکیبا، مردان با خشوع و زنان با خشوع، مردان انفاق گر و زنان انفاق کننده، مردانی که روزه می دارند و زنانی که روزه می دارند، مردانی که دامان خود را از آلودگی و بی عفتی حفظ می کنند و زنانی که عفیف و پاکند و مردانی که بسیار به یاد خدا

هستند و زنانی که بسیار یاد خدا می کنند، خداوند برای آنها مغفرت و پاداش عظیمی فراهم ساخته است» ، (احزاب، آیه 35).

این آیه در پاسخ پیامبر اکرم(ص) به «اسماء بنت عمیس» همسر «جعفر بن ابی طالب» در بازگشت از حبشه نازل شد ، (تفسیر نمونه، ج 17، ص 307) . گویا او در حبشه دیدگاه نابرابر مسیحیان به شخصیت زن را مشاهده کرده بود و دنبال پاسخی برای آن می گشت.

آیات دیگری نیز وجود دارد که از کرامت زن مانند مرد سخن می گوید. قرآن مجید چنان ارزش و کرامتی برای زنان قائل است که نه تنها آنها را کمترل و پست تر از مرد نمی انگارد، بلکه برخی از زنان را اسوه و الگوی همه مؤمنان (اعم از زن و مرد) معرفی می کند:

«ضرب اللّه مثلاً للذین امنوا امرأه فرعون اذقالت رب ابن لی عندک بیتا فی الجنه» ، (تحریم، آیه 11).